രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിന്റെ കലുഷിതമായ കാലഘട്ടത്തിൽ ഏഷ്യൻ ഭൂഖണ്ഡത്തെ വിറപ്പിച്ച സൈനിക ശക്തിയായിരുന്നു ജപ്പാൻ. പസിഫിക് മേഖലയിലും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും ജപ്പാൻ നടത്തിയ അധിനിവേശങ്ങൾ കേവലം അധികാര പിടിച്ചെടുക്കലുകൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അനേകം രാജ്യങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് കൊള്ളയടിക്കൽ കൂടിയായിരുന്നു. യുദ്ധകാലത്തെ ക്രൂരതകൾക്കൊപ്പം തന്നെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നിധിവേട്ടക്കാരെ ഇന്നും ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ‘യമാഷിതയുടെ സ്വർണം’. പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും ഒരു തെളിവുപോലും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഈ നിധിശേഖരം ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ നിഗൂഢതകളിൽ ഒന്നായി തുടരുന്നു.
തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ ജാപ്പനീസ് സേനയെ നയിച്ചിരുന്ന ജനറൽ ടോമോയുകി യമാഷിതയുടെ പേരിൽ നിന്നാണ് ഈ നിധിക്ക് പ്രശസ്തി ലഭിച്ചത്. മലേഷ്യയും സിംഗപ്പൂരും ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾ മിന്നൽ വേഗത്തിൽ കീഴടക്കിയ യമാഷിതയെ ‘മലയയിലെ കടുവ’ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. അധിനിവേശം നടത്തിയ രാജ്യങ്ങളിലെ ബാങ്കുകൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, കൊട്ടാരങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ജാപ്പനീസ് സൈന്യം അളവറ്റ സ്വർണ്ണവും അമൂല്യ രത്നങ്ങളും പുരാതന വസ്തുക്കളും പിടിച്ചെടുത്തുവെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഈ സമ്പത്താണ് പിൽക്കാലത്ത് യമാഷിതയുടെ നിധി എന്ന പേരിൽ ലോകപ്രശസ്തമായത്.
ജാപ്പനീസ് രാജകുടുംബത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിലാണ് ഈ കൊള്ള നടന്നതെന്ന വാദവും ശക്തമാണ്. പ്രശസ്ത ചരിത്രകാരന്മാരായ സ്റ്റെർലിങ് സീഗ്രേവും പെഗ്ഗിയും തങ്ങളുടെ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ ഇതേക്കുറിച്ച് ഞെട്ടിക്കുന്ന വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ‘ഗോൾഡൻ ലില്ലി’ എന്ന രഹസ്യ സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രാജകുടുംബം ഈ സ്വർണ്ണശേഖരം ആസൂത്രിതമായി നീക്കം ചെയ്തുവെന്നാണ് ഇവരുടെ വാദം. യുദ്ധാനന്തര ജപ്പാന്റെ പുനർനിർമ്മാണത്തിന് ഈ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിക്കാനായിരുന്നു പദ്ധതിയെങ്കിലും യുദ്ധഗതി മാറിയതോടെ കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞു.
Also Read: വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ധൂർത്തിലേക്ക്; അത്യാഡംബരത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഒരു വൈറ്റ് ഹൗസ്
തുടക്കത്തിൽ സിംഗപ്പൂർ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഈ സ്വർണ്ണശേഖരം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നതെന്നാണ് ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അവിടെ നിന്ന് കടൽ മാർഗ്ഗം ജപ്പാനിലേക്ക് എത്തിക്കാനായിരുന്നു നീക്കം. എന്നാൽ രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ അമേരിക്കൻ നാവികസേന പസിഫിക് സമുദ്രത്തിൽ ആധിപത്യം ഉറപ്പിച്ചതോടെ ജാപ്പനീസ് കപ്പലുകൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി യാത്ര ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യം വന്നു. ഇതോടെ കപ്പലിലുണ്ടായിരുന്ന ഭീമമായ സ്വർണ്ണശേഖരം ഫിലിപ്പീൻസിൽ ഇറക്കി സുരക്ഷിത സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റാൻ സൈന്യം നിർബന്ധിതരായി എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.
ഫിലിപ്പീൻസിലെ നിബിഡമായ കാടുകളിലും ആഴമേറിയ ഗുഹകളിലും തുരങ്കങ്ങളിലുമായി ഈ നിധി ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ് പ്രധാന വിശ്വാസം. നിധി ഒളിപ്പിച്ച ശേഷം അത് പുറംലോകം അറിയാതിരിക്കാൻ തുരങ്കങ്ങൾ ബോംബ് വെച്ച് തകർക്കുകയും അതിനു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ച തൊഴിലാളികളെയും സൈനികരെയും വധിക്കുകയും ചെയ്തതായും കഥകളുണ്ട്. പല നിധിവേട്ടക്കാരും ഫിലിപ്പീൻസിലെ മലനിരകളിൽ വർഷങ്ങളോളം തിരച്ചിൽ നടത്തിയെങ്കിലും ഇന്നും ആർക്കും കൃത്യമായ ഒരടയാളം പോലും കണ്ടെത്താനായിട്ടില്ല എന്നത് ഈ നിഗൂഢതയുടെ ആഴം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഫിലിപ്പീൻസിലെ മുൻ ഏകാധിപതി ഫെർഡിനൻഡ് മാർക്കോസ് ഈ നിധിയുടെ ഒരു ഭാഗം കണ്ടെത്തിയെന്ന് വർഷങ്ങളായി പ്രചരിക്കുന്ന ഒരു കഥയുണ്ട്. 1992-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ഇമെൽഡ മാർക്കോസ് നടത്തിയ ഒരു പ്രസ്താവന ഈ വാദത്തിന് വലിയ പ്രചാരം നൽകി. മാർക്കോസ് കുടുംബത്തിന്റെ അളവറ്റ സ്വത്തിന് പിന്നിൽ ഈ യമാഷിത സ്വർണ്ണമാണെന്ന് പലരും വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇത് തെളിയിക്കാനാവശ്യമായ രേഖകളൊന്നും ഇതുവരെ പുറത്തുവന്നിട്ടില്ല. കോടതികളിൽ പോലും ഈ വിഷയം പലതവണ ചർച്ചയായിട്ടുണ്ട്.
യമാഷിതയുടെ നിധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർച്ചകളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി കടന്നുവരുന്ന മറ്റൊരു പേരാണ് ഇന്ത്യയുടെ സ്വന്തം ആൻഡമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾ. രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് ഏകദേശം മൂന്ന് വർഷത്തോളം ആൻഡമാൻ ദ്വീപുകൾ ജാപ്പനീസ് സൈന്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ നിന്ന് കടത്തിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തന്ത്രപ്രധാനമായ ആൻഡമാൻ ദ്വീപുകളിലെ വനാന്തരങ്ങളിൽ ജപ്പാൻ ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാരിൽ ചിലർ സംശയിക്കുന്നു.
ആൻഡമാനിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ബങ്കറുകളും പ്രകൃതിദത്തമായ ഗുഹകളും ജാപ്പനീസ് സൈന്യം തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പുനർനിർമ്മിച്ചിരുന്നു. യുദ്ധം അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ സ്വർണ്ണം കടത്താൻ കഴിയാതെ വന്ന സാഹചര്യത്തിൽ അത് ആൻഡമാനിലെ മണ്ണിൽ തന്നെ കുഴിച്ചുമൂടിയിട്ടുണ്ടാകാം എന്നതാണ് നിഗമനം. ഈ സാധ്യത കണക്കിലെടുത്ത് പലപ്പോഴും ഈ ദ്വീപുകളിലും രഹസ്യമായ തിരച്ചിലുകൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും ഫലം കണ്ടിട്ടില്ല. ദ്വീപിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളും കടുപ്പമേറിയ നിയമങ്ങളും നിധിവേട്ടക്കാർക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.
കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും യമാഷിതയുടെ സ്വർണ്ണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾക്ക് ഒട്ടും ആവേശം കുറയുന്നില്ല. അത് കേവലം ഒരു നാടോടിക്കഥയാണെന്ന് ഒരു വിഭാഗം തള്ളിക്കളയുമ്പോഴും, ലോകത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു കോണിൽ ആ നിധി ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും ഇഷ്ടം. ഫിലിപ്പീൻസിലെ ഇരുണ്ട ഗുഹകളിലോ ആൻഡമാനിലെ നിബിഡ വനങ്ങളിലോ ആ സ്വർണ്ണശേഖരം ഇന്നും ഭദ്രമായി ഇരിപ്പുണ്ടാകാം. സത്യമെന്തായാലും, ചരിത്രവും മിത്തും ഇഴചേർന്ന ഈ സുവർണ്ണ രഹസ്യം ഇന്നും മനുഷ്യന്റെ സാഹസികതയ്ക്കും ആകാംക്ഷയ്ക്കും ആവേശം പകർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
