ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച അമേരിക്ക-ഇറാൻ സംഘർഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയരംഗത്ത് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വഴിത്തിരിവാണ് ജൂൺ 3ന് ഉണ്ടായത്. ഇറാനെതിരായ സൈനിക നടപടികളിൽ നിന്ന് അമേരിക്കൻ സേനയെ പിൻവലിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടുള്ള പ്രമേയം അമേരിക്കൻ പ്രതിനിധി സഭ പാസാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപിന്റെ സ്വന്തം റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയിലെ നാല് അംഗങ്ങൾ പോലും ഡെമോക്രാറ്റുകൾക്കൊപ്പം ചേർന്ന് പ്രമേയത്തെ പിന്തുണച്ചത് രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
215-208 എന്ന ഭൂരിപക്ഷത്തിലാണ് പ്രമേയം പാസായത്. റിപ്പബ്ലിക്കൻ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള സഭയിൽ നിന്നുതന്നെ ഇറാനെതിരായ സൈനിക ഇടപെടലുകൾ അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ള ഈ നീക്കം, ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിനെതിരായ അപൂർവമായ വെല്ലുവിളിയായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഇപ്പോൾ പ്രമേയം സെനറ്റിലേക്ക് പോകുകയാണ്. അവിടെയും റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർക്ക് ഭൂരിപക്ഷമുണ്ടെങ്കിലും, വിഷയത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യം കണക്കിലെടുത്ത് ചർച്ചകൾ കടുക്കുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ.
ഈ സംഭവവികാസം വെറും അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഒരു വിവാദമല്ല. മറിച്ച്, മാസങ്ങളായി തുടരുന്ന അമേരിക്ക-ഇറാൻ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ഇറാ ൻ പ്രകടിപ്പിച്ച പ്രതിരോധശേഷിയും ആത്മവിശ്വാസവും ലോകശ്രദ്ധ നേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നതിന്റെ പ്രതിഫലനമായും ഇത് കാണപ്പെടുന്നു. സൈനിക, സാമ്പത്തിക, നയതന്ത്ര സമ്മർദ്ദങ്ങൾ ഒരേസമയം നേരിട്ടിട്ടും ഇറാൻ തളർന്നില്ലെന്ന വസ്തുത അമേരിക്കയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ യുദ്ധവിരുദ്ധ വികാരങ്ങൾക്ക് ശക്തി പകർന്നതായി നിരീക്ഷകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
Also Read: മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് ‘മൂക്കുകയർ’, ഭരണത്തിൽ ഏകാധിപത്യം വേണ്ട, കോർഡിനേഷൻ കമ്മറ്റി രൂപീകരിക്കാൻ നീക്കം
പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചവരും പിന്തുണച്ചവരും മുന്നോട്ടുവെച്ച പ്രധാന വാദം വളരെ വ്യക്തമാണ്. കോൺഗ്രസിന്റെ വ്യക്തമായ അനുമതിയില്ലാതെ അമേരിക്കയെ ഒരു വലിയ വിദേശ യുദ്ധത്തിലേക്ക് നയിക്കാൻ ഒരു പ്രസിഡന്റിനും അധികാരമില്ലെന്നാണ് അവർ പറയുന്നത്. ഇറാനെതിരായ സൈനിക നീക്കങ്ങൾ രാജ്യത്തെ കൂടുതൽ അപകടകരമായ സാഹചര്യങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിവിടുമെന്നും അവർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
ഇതിനിടെ ട്രംപ് ഭരണകൂടം മറ്റൊരു നിലപാടാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇറാനുമായുള്ള പ്രധാന സൈനിക ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ അവസാനിച്ചുവെന്നും സ്ഥിതിഗതികൾ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്നുമാണ് അവരുടെ വാദം. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഇരു പക്ഷങ്ങളും തമ്മിൽ ഇടയ്ക്കിടെ വെടിവയ്പ്പുകളും സംഘർഷാവസ്ഥയും തുടരുന്നുണ്ടെന്നാണ് വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. സമഗ്രമായ സമാധാന കരാർ നിലവിലില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ യുദ്ധം അവസാനിച്ചുവെന്ന അവകാശവാദം വിശ്വസനീയമല്ലെന്നാണ് അവരുടെ നിലപാട്.
ഹൗസ് വിദേശകാര്യ സമിതിയിലെ ഡെമോക്രാറ്റുകൾ സാമൂഹികമാധ്യമമായ X-ൽ പങ്കുവെച്ച പ്രതികരണം ഈ രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ ഗൗരവം വ്യക്തമാക്കുന്നതായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ജനതയുടെ പേരിൽ ട്രംപിന് നൽകിയ ശക്തമായ സന്ദേശമാണിതെന്നും ഇറാനെതിരായ ജനപ്രീതിയില്ലാത്ത യുദ്ധനയം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ട സമയമായെന്നും അവർ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ പ്രമേയം പാസായതുകൊണ്ട് മാത്രം യുദ്ധം അവസാനിക്കുമെന്നില്ല. ഇനി അത് സെനറ്റിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും അവിടെ വോട്ടെടുപ്പ് നടക്കുകയും വേണം. സെനറ്റ് അംഗീകരിച്ചാലും പ്രമേയം പ്രസിഡന്റ് ട്രംപിന്റെ മേശയിലെത്തും. അവിടെ തന്നെയാണ് പ്രധാന തടസ്സം നിലനിൽക്കുന്നത്. ട്രംപ് പ്രമേയത്തിൽ ഒപ്പുവെക്കാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കുറവാണെന്നാണ് രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരുടെ വിലയിരുത്തൽ. അദ്ദേഹം അത് വീറ്റോ ചെയ്യാനാണ് സാധ്യത.
ട്രംപ് വീറ്റോ ചെയ്താൽ പ്രമേയം വീണ്ടും കോൺഗ്രസിലേക്ക് മടങ്ങും. തുടർന്ന് പ്രസിഡന്റിന്റെ വീറ്റോ മറികടക്കാൻ ഹൗസിലും സെനറ്റിലും മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷം നേടേണ്ടിവരും. നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിൽ അത് ഏറെ പ്രയാസകരമായ ലക്ഷ്യമാണ്. റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർ ഇരുസഭകളിലും നിർണായക സ്വാധീനം നിലനിർത്തുന്നതിനാൽ, ട്രംപിനെതിരെ ആവശ്യമായ പിന്തുണ സമാഹരിക്കുന്നത് എളുപ്പമാകില്ല.
എന്നിരുന്നാലും ഈ പ്രമേയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം നിയമപരമായ വിജയസാധ്യതയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇറാനെതിരായ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന സൈനിക ഇടപെടലുകളെക്കുറിച്ച് ശക്തമായ സംശയങ്ങളും എതിർപ്പുകളും രൂപപ്പെട്ടുവെന്നതിന്റെ സൂചന കൂടിയാണിത്. യുദ്ധം തുടരുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന നേട്ടങ്ങളെക്കാൾ നഷ്ടങ്ങളാണ് കൂടുതലെന്ന് കൂടുതൽ നിയമനിർമ്മാതാക്കൾ കരുതാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്നാണ് ഈ വോട്ടെടുപ്പ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
Also Read: മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ഭരണമാറ്റം? യുഡിഎഫിൻ്റെ കണക്ക് കൂട്ടൽ തെറ്റിക്കുന്ന നീക്കവുമായി കേന്ദ്രം
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഇറാന്റെ നിലപാട് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഉപരോധങ്ങളും സാമ്പത്തിക നിയന്ത്രണങ്ങളും നയതന്ത്ര ഒറ്റപ്പെടുത്തലും നേരിട്ടിട്ടും രാജ്യം സ്വന്തം സ്വതന്ത്ര നയങ്ങൾ പിന്തുടരാൻ ശ്രമിച്ചുവരികയാണ്. ശക്തരായ എതിരാളികളുടെ സമ്മർദ്ദത്തിന് മുന്നിൽ വഴങ്ങാതെ സ്വന്തം ദേശീയ താൽപര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ ഇറാൻ കാട്ടിയ ഉറച്ച നിലപാട്, രാജ്യത്തിനകത്തും പുറത്തും നിരവധി പിന്തുണക്കാരെ നേടിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
അമേരിക്കൻ സൈനിക ശക്തിയെയും അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദ്ദങ്ങളെയും നേരിടാൻ ഇറാൻ സ്വീകരിച്ച പ്രതിരോധ സമീപനം പലർക്കും ശ്രദ്ധേയമായ ഉദാഹരണമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. വെല്ലുവിളികൾ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ദേശീയ പരമാധികാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഉറച്ച നിലപാട്, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അമേരിക്കയ്ക്കുള്ളിൽ പോലും ഇറാനെതിരായ യുദ്ധനയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരാൻ തുടങ്ങിയെന്നാണ് ചില വിശകലനങ്ങൾ പറയുന്നത്.
ഇതിന്റെ നിയമപരമായ അടിത്തറ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ 1973-ലെ യുദ്ധ അധികാര പ്രമേയം നിർണായകമായി മാറുന്നു. അമേരിക്കയെ മറ്റൊരു വലിയ യുദ്ധത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് മുമ്പ് കോൺഗ്രസിന്റെ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഈ നിയമം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടത്. പ്രസിഡന്റിന്റെ അധികാരം നിയന്ത്രിക്കുകയും യുദ്ധം പോലുള്ള നിർണായക തീരുമാനങ്ങളിൽ ജനപ്രതിനിധികൾക്കും പങ്കുണ്ടാകണമെന്നും ഉറപ്പാക്കുകയുമാണ് ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.
നിയമപ്രകാരം ദേശീയ അടിയന്തരാവസ്ഥയോ അമേരിക്കയ്ക്കെതിരായ നേരിട്ടുള്ള ആക്രമണമോ പോലുള്ള പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രമേ കോൺഗ്രസിന്റെ മുൻകൂർ അനുമതിയില്ലാതെ പ്രസിഡന്റ് സൈനികരെ വിന്യസിക്കാൻ പാടുള്ളൂ. അത്തരമൊരു നടപടിക്ക് ശേഷം നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ കോൺഗ്രസിനെ അറിയിക്കണമെന്നും നിയമം വ്യക്തമാക്കുന്നു. പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് അനുമതി നൽകാത്തപക്ഷം സൈനിക നടപടികൾ അവസാനിപ്പിക്കേണ്ട ബാധ്യതയും പ്രസിഡന്റിനുണ്ട്.
നിലവിലെ പ്രമേയത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവർ പറയുന്നത് വളരെ ലളിതമാണ്. അമേരിക്കൻ ജനത കൂടുതൽ യുദ്ധങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. വിദേശ സംഘർഷങ്ങളിൽ അനന്തമായി ഇടപെടുന്നതിനേക്കാൾ ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനാണ് ജനങ്ങൾ മുൻഗണന നൽകുന്നതെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ട്രംപ് വീറ്റോ ചെയ്യുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും പ്രമേയം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.
അവസാനം ഈ വോട്ടെടുപ്പ് ഒരു രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശമായി ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയരംഗത്ത് പോലും ഇറാനെതിരായ അനന്തമായ സൈനിക സമീപനങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംശയങ്ങൾ വളരുന്നുവെന്നതിന്റെ തെളിവാണ് ഇത്. അതേസമയം, വലിയ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കിടയിലും തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഇറാന്റെ പ്രതിരോധ മനോഭാവവും അന്താരാഷ്ട്ര ചർച്ചകളിൽ വീണ്ടും കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുകയാണ്.
സെനറ്റിലെ ചർച്ചകളും ട്രംപിന്റെ തുടർനടപടികളും എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ലോകം ഉറ്റുനോക്കുമ്പോൾ, ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്: ഇറാനെതിരായ യുദ്ധനയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തര അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ ഇനി മറച്ചുവെക്കാനാകാത്ത ഘട്ടത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. ടെഹ്റാനെ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്കൊപ്പം, ആ സമ്മർദ്ദങ്ങളുടെ ഫലപ്രാപ്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങളും അമേരിക്കയുടെ സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ കൂടുതൽ ശക്തമായി ഉയർന്നുവരികയാണ്.
