ആഫ്രിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരവും എന്നാൽ അത്രയൊന്നും പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യപ്പെടാത്തതുമായ ഇടമാണ് അംഗോളയിലെ പീഠഭൂമികൾ. ‘ലിസിമ ല്യ മോനോ’ അഥവാ ‘ജീവിതത്തിന്റെ ഉറവിടം’ എന്ന് പ്രാദേശിക ഭാഷയായ ലുച്ചാസിയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പ്രദേശം, ശാസ്ത്രജ്ഞരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയൊരു നിഗൂഢതയാണ്. വർഷങ്ങളായി തുടരുന്ന ‘നാഷണൽ ജിയോഗ്രാഫിക് ഒകാവങ്കോ വൈൽഡർനസ് പ്രോജക്റ്റിന്റെ’ ഭാഗമായി നടത്തിയ പര്യവേക്ഷണങ്ങൾ, പ്രകൃതിയുടെ അത്ഭുതകരമായ എത്രയോ പുതിയ ജീവജാലങ്ങളെയാണ് ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.
അംഗോളയുടെ ഉയരമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിലൂടെ നൂറുകണക്കിന് പുതിയ ഇനം ജീവികളെയാണ് ഗവേഷകർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. കണ്ണിനെ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വൈവിധ്യമാർന്ന ചിത്രശലഭങ്ങൾ, അപൂർവ്വമായ ചിലന്തികൾ, ഉരഗങ്ങൾ, സസ്യങ്ങൾ തുടങ്ങി 140-ലധികം പുതിയ ജീവജാലങ്ങളെ ഇതിനകം ശാസ്ത്രലോകം ഔദ്യോഗികമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തടിച്ച പാദങ്ങളുള്ള ലിലിപുട്ട് ഡ്രാഗൺ ഫ്ലൈയും കൈപ്പത്തിയുടെ വലിപ്പമുള്ള തരാന്റുലയുമെല്ലാം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു എന്നത് ഈ വനമേഖലയുടെ ജൈവവൈവിധ്യം എത്രത്തോളമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഈ പര്യവേക്ഷണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായത് ‘ഗോസ്റ്റ് എലിഫന്റ്സ്’ അഥവാ പ്രേതാനകൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആനകളെ കണ്ടെത്തിയതാണ്. വർഷങ്ങളായി കേട്ടുകേൾവികൾ മാത്രമായിരുന്ന ഈ ആനകളെ, സ്റ്റീവ് ബോയസ് എന്ന പര്യവേക്ഷകനും സംഘവും ഏഴു വർഷത്തെ കഠിനമായ പരിശ്രമത്തിനൊടുവിലാണ് ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയത്. സാധാരണ ആഫ്രിക്കൻ ആനകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇവയ്ക്ക് നീളമേറിയ കാലുകളും ചെറിയ കൊമ്പുകളുമാണുള്ളത്. ഈ പ്രത്യേകതകൾ ഇവ മറ്റ് ആനകളിൽ നിന്ന് പരിണാമപരമായി വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.
ഈ ആനകളുടെ രക്തബന്ധം പരിശോധിച്ചതിൽ നിന്നും, അവ ഈ താഴ്വരകളിൽ വളരെ ദീർഘകാലമായി ഒറ്റപ്പെട്ടു കഴിയുന്നവരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചു. പ്രാദേശികമായ നുകംഗാല ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാരുമായി ഈ ആനകൾക്ക് പുരാതനമായ ഒരു ബന്ധമുണ്ട്. ഗോത്രജനതയുടെ ഐതിഹ്യങ്ങളിൽ പോലും ഈ ആനകളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. പ്രകൃതിയുമായി ഇണങ്ങി ജീവിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യർ, തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തെ ഈ വന്യജീവികളെ ഒരു കുടുംബാംഗത്തെപ്പോലെയാണ് കാണുന്നത്.
ശാസ്ത്രീയമായ കണ്ടെത്തലുകൾക്കപ്പുറം, ഈ പ്രദേശം ആഫ്രിക്കയിലെ ഒരു പ്രധാന ‘വാട്ടർ ടവർ’ കൂടിയാണ്. ഒകാവങ്കോ ഡെൽറ്റയിലേക്കും മറ്റ് വലിയ നദികളിലേക്കും ജലം എത്തിക്കുന്ന ഈ പീഠഭൂമി, ചുറ്റുമുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെയും ജീവജാലങ്ങളുടെയും അതിജീവനത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ പ്രദേശം ഇപ്പോഴും വേണ്ടത്ര സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നത് ശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ വലിയ ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്നു.
പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെ മാത്രമേ ഇത്തരം പ്രദേശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് ഗവേഷകർ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള പുരാതനമായ ആത്മബന്ധം വീണ്ടെടുക്കാനും, പരിസ്ഥിതിയെ നശിപ്പിക്കാതെ എങ്ങനെ വികസനം സാധ്യമാക്കാം എന്നതിനും അംഗോളയിലെ ഈ വനമേഖല ഒരു മികച്ച മാതൃകയാണ്. പാരമ്പര്യ അറിവുകളെ ആധുനിക ശാസ്ത്രവുമായി സംയോജിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയാണ് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.
അംഗോളയിലെ ഈ കാടുകൾ വെറുമൊരു വനമേഖലയല്ല, മറിച്ച് ഭൂമിയുടെ ശ്വാസകോശവും ജീവന്റെ ഉറവിടവുമാണ്. ഇനിയും കണ്ടെത്തുവാൻ ബാക്കിയുള്ള എത്രയോ ജീവജാലങ്ങൾ ആ മരങ്ങൾക്കും കുന്നുകൾക്കും അപ്പുറം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാകാം. ഈ അത്ഭുതങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് വരുംതലമുറകളോടുള്ള നമ്മുടെ കടമയാണെന്ന് ഓരോ പര്യവേക്ഷണവും അടിവരയിടുന്നു.
ഈ റിപ്പോർട്ട് അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അംഗോളയിലെ ആ ‘നിഗൂഢ വനങ്ങൾ’ കേവലം ഭൂപടത്തിലെ അടയാളങ്ങളല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ നിശബ്ദമായൊരു പുസ്തകമാണെന്ന് നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാം. ഓരോ കണ്ടെത്തലും നമ്മെ പുതിയ പാഠങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിൻബലത്തോടെയും പ്രാദേശിക ജനതയുടെ കരുതലോടെയും മാത്രമേ നമുക്ക് ഈ അത്ഭുത ലോകത്തെ വരുംതലമുറകൾക്കായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ.
