രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്തെ ഗ്രീൻലാൻഡിനെക്കുറിച്ച് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് നടത്തിയ അവകാശവാദങ്ങൾ, ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന അധ്യായം അവഗണിക്കുന്നതാണെന്ന് ഇന്ന് കൂടുതൽ വ്യക്തമാണ്. ഡെൻമാർക്ക് നാസി ജർമ്മനിയുടെ അധീനതയിലായപ്പോൾ, ഗ്രീൻലാൻഡിനെ അമേരിക്ക സംരക്ഷിച്ചുവെന്നും പിന്നീട് “ഒന്നും ചോദിക്കാതെ” അത് തിരികെ നൽകിയുവെന്നും ട്രംപ് പരസ്യമായി പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ വാദത്തിൽ ഒരിക്കലും പരാമർശിക്കപ്പെടാത്ത നിർണായകമായ ഒരു വസ്തുതയുണ്ട് ഗ്രീൻലാൻഡിന്റെ പ്രതിരോധത്തിന് പകരമായി, അമേരിക്കയ്ക്കും സഖ്യകക്ഷികൾക്കും യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റിയ ഒരു അപൂർവ ധാതുവായ ക്രയോലൈറ്റ് ലഭിച്ചു എന്ന സത്യം.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ സഖ്യകക്ഷികളുടെ വിജയം നിർണയിച്ചത് പല ഘടകങ്ങളായിരുന്നെങ്കിലും, അതിൽ ഏറ്റവും നിർണായകമായത് വ്യോമ മേധാവിത്വമായിരുന്നു. ആകാശത്ത് ആധിപത്യം നേടിയതോടെയാണ് സഖ്യസേനകൾക്ക് അച്ചുതണ്ട് ശക്തികളെ പിന്നോട്ടടിക്കാനായത്. എന്നാൽ ഈ വ്യോമ മേധാവിത്വത്തിന് പിന്നിൽ, പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വസ്തുവുണ്ട് അത് അലുമിനിയമാണ്. ഭാരം കുറഞ്ഞതും ശക്തവുമായ അലുമിനിയം ഇല്ലാതെ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാനാകില്ലായിരുന്നു. ആ അലുമിനിയം ഉൽപാദിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമായ പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു ക്രയോലൈറ്റ്, അതും മതിയായ അളവിൽ ലഭ്യമായിരുന്നത് ലോകത്ത് ഒരേയൊരു സ്ഥലത്ത് മാത്രമായിരുന്നു തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഗ്രീൻലാൻഡിലെ ഇവിറ്റുട്ട് എന്ന ചെറിയ പട്ടണത്തിൽ.
ക്രയോലൈറ്റ്, ശാസ്ത്രീയമായി സോഡിയം ഹെക്സാഫ്ലൂറോഅലുമിനേറ്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു അപൂർവ ധാതുവാണ്. നിറമില്ലാത്തതോ വെളുത്തതോ ആയ, ഐസിനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ഈ ധാതുവിന്റെ പേര് തന്നെ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലെ “ക്രയോസ്” (മഞ്ഞ്) എന്നും “ലിത്തോസ്” (കല്ല്) എന്നും ഉള്ള വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് വന്നത്. ഹാൾ–ഹെറോൾട്ട് പ്രക്രിയയിലൂടെ അലുമിനിയം ഉൽപാദിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ബോക്സൈറ്റിന്റെ ദ്രവണാങ്കം കുറയ്ക്കുന്ന ഫ്ലക്സായി ക്രയോലൈറ്റ് പ്രവർത്തിച്ചു. അതിനർത്ഥം, ക്രയോലൈറ്റ് ഇല്ലെങ്കിൽ, വലിയ തോതിൽ അലുമിനിയം ഉൽപാദിപ്പിക്കുക അസാധ്യമായിരുന്നു എന്നതാണ്.
ഇവിറ്റുട്ട് പട്ടണം ഒരുകാലത്ത് ലോകത്തിലെ ഏക വാണിജ്യപരമായി ലാഭകരമായ പ്രകൃതിദത്ത ക്രയോലൈറ്റ് ഖനിയുടെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു. 1854 മുതൽ 1987 വരെ ഇവിടെ ഖനനം നടന്നു. ഡെൻമാർക്കിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന ഈ ഖനി, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് സഖ്യകക്ഷികൾക്കായി അത്യന്തം തന്ത്രപ്രധാനമായിത്തീർന്നു. 1940 ഏപ്രിലിൽ നാസികൾ ഡെൻമാർക്കിനെ ആക്രമിച്ചതോടെ, ഗ്രീൻലാൻഡിന്റെ സുരക്ഷയും ക്രയോലൈറ്റ് വിതരണവും ഒരു ആഗോള ചർച്ചാവിഷയമായി മാറി. ഖനി ജർമ്മൻ കൈകളിലായാൽ, സഖ്യകക്ഷികളുടെ അലുമിനിയം വിതരണവും അതിലൂടെ വിമാന നിർമ്മാണവും തകരുമെന്ന ആശങ്ക ശക്തമായി.
ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ്, ഡാനിഷ് പ്രതിനിധിയായ ഹെൻറിക് കോഫ്മാനും യുഎസ് സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി കോർഡൽ ഹളും 1941 ഏപ്രിൽ 9-ന് ഗ്രീൻലാൻഡ് പ്രതിരോധ കരാറിൽ ഒപ്പുവെച്ചത്. ഈ കരാർ പ്രകാരം, ഗ്രീൻലാൻഡിൽ അമേരിക്കൻ സൈനിക സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിക്കാനും ദ്വീപിനെ പ്രതിരോധിക്കാനും അമേരിക്കയ്ക്ക് അധികാരം ലഭിച്ചു. പുറമേ നോക്കുമ്പോൾ ഇത് ഒരു സുരക്ഷാ കരാറായി തോന്നിയേക്കാം. പുറമെ ഒരു സുരക്ഷാ കരാറായി തോന്നിപ്പിച്ചെങ്കിലും, സഖ്യകക്ഷികളുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം വിമാനനിർമ്മാണത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ക്രയോലൈറ്റിന്റെ ലഭ്യത തടസ്സമില്ലാതെ ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതായിരുന്നു
അമേരിക്ക ഗ്രീൻലാൻഡിൽ നൂറുകണക്കിന് സൈനികരെ വിന്യസിച്ചു. ഇവിറ്റുട്ടിലെ ഖനി സംരക്ഷിക്കാൻ അമേരിക്കൻ നാവികസേന “ബ്ലൂയി വെസ്റ്റ് സെവൻ” എന്ന നാവിക താവളം സ്ഥാപിച്ചു. കോസ്റ്റ് ഗാർഡ് സൗകര്യങ്ങളും, തോക്കുകളും, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും ഇവിടെ സജ്ജമാക്കി. ഇതിന്റെ ഫലമായി, യുദ്ധകാലത്ത് ക്രയോലൈറ്റ് കയറ്റുമതി തടസ്സമില്ലാതെ നടന്നു. 1942-ൽ മാത്രം 86,000 ടൺ ക്രയോലൈറ്റ് അമേരിക്കയിലേക്കും കാനഡയിലേക്കും കയറ്റി അയച്ചു പിന്നീട് അലുമിനിയം ഉരുക്കലിനും വിമാന നിർമ്മാണത്തിനുമായി.
ഈ ധാതുവിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കാൻ, വിമാന നിർമ്മാണ കണക്കുകൾ മാത്രം നോക്കിയാൽ മതി. 1942-ൽ, ജർമ്മനിയും ജപ്പാനും ചേർന്ന് ഏകദേശം 25,000 വിമാനങ്ങൾ മാത്രമാണ് നിർമ്മിച്ചത്. അതേ വർഷം, യുഎസ് മാത്രം 47,000-ത്തിലധികം വിമാനങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു. ഈ ഭീമമായ വ്യത്യാസത്തിന് പിന്നിൽ, ഉയർന്ന അലുമിനിയം ഉൽപാദനം സാധ്യമാക്കിയ ക്രയോലൈറ്റിന്റെ ലഭ്യതയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇവിറ്റുട്ടും ഗ്രീൻലാൻഡും സഖ്യകക്ഷികളുടെ വിജയത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു എന്നത് അതിശയോക്തിയല്ല.
ഇന്ന് ട്രംപ് ഗ്രീൻലാൻഡിനെ പ്രതിരോധിച്ചതിന് പകരം അമേരിക്കയ്ക്ക് ഒന്നും ലഭിച്ചില്ലെന്ന് പറയുമ്പോൾ, ഈ മുഴുവൻ ചരിത്രപശ്ചാത്തലവും അദ്ദേഹം അവഗണിക്കുകയാണ്. ഗ്രീൻലാൻഡ് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, സഖ്യകക്ഷികളുടെ വിജയം കൂടുതൽ നീണ്ടതും രക്തപാതകവുമായിരിക്കുമായിരുന്നു. വായുവിൽ കൂടുതൽ ചിറകുകൾ വയ്ക്കാൻ, കൂടുതൽ ബോംബറുകളും ഫൈറ്ററുകളും നിർമ്മിക്കാൻ, ഗ്രീൻലാൻഡിലെ ക്രയോലൈറ്റ് യുഎസിനും സഖ്യകക്ഷികൾക്കും സഹായിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഗ്രീൻലാൻഡിനെ “ഒന്നും ചോദിക്കാതെ” തിരികെ നൽകിയെന്ന വാദം ചരിത്രസത്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയാതെ വയ്യ.
ഗ്രീൻലാൻഡിന്റെ കഥ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്, യുദ്ധങ്ങൾ ജയിക്കപ്പെടുന്നത് മുന്നിലെ പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ മാത്രമല്ല, പിന്നിലെ വിഭവങ്ങളും ധാതുക്കളും സാങ്കേതികതയും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ സഖ്യകക്ഷികളുടെ വിജയത്തിന് പിന്നിൽ, മാപ്പിൽ ചെറുതായി തോന്നുന്നെങ്കിലും തന്ത്രപരമായി വലുതായ ഒരു സ്ഥലമായ ഗ്രീൻലാൻഡും, അവിടെ നിന്നുള്ള ക്രയോലൈറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നു.






