മാനവ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നിഗൂഢതകളിലൊന്നാണ് ആധുനിക മനുഷ്യരും നിയാണ്ടർത്തലുകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം. ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഭൂമിയിൽ ഒരേസമയം

വിസ്മയങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കുന്ന അനന്തമായ പ്രപഞ്ചത്തിലേക്ക് വീണ്ടും തന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരിക്കുകയാണ് നാസയുടെ ഹബിൾ സ്പേസ് ടെലിസ്കോപ്പ്. ഇത്തവണ ഹബിൾ പകർത്തിയിരിക്കുന്നത്

നമ്മുടെ സൗരയൂഥത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ സൂര്യൻ എന്നെന്നേക്കുമായി ജ്വലിച്ചുനിൽക്കുമെന്നത് വെറും തോന്നൽ മാത്രമാണ്. അഞ്ചു ശതകോടി വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഹൈഡ്രജൻ ഇന്ധനം തീർന്ന്

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അനന്തമായ വിസ്മയങ്ങൾക്കിടയിൽ, മനുഷ്യൻ എന്നും ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യമാണ് “നമ്മൾ തനിച്ചാണോ?” ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാൻ പുതിയൊരു പ്രതീക്ഷയുമായി

മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ഒരു കപ്പ് ചായയും കുടിച്ച് പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിടക്കാൻ തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ പലപ്പോഴും ഈ മടി അമിതമാവുകയും

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അഗാധതയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിസ്മയങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതിൽ നാസയുടെ ഹബിൾ ബഹിരാകാശ ടെലിസ്‌കോപ്പിന് എന്നും മുൻപന്തിയിലാണുള്ളത്. ഇപ്പോൾ ഇതാ, പതിനായിരം കോടി

നമ്മൾ ഭൂമിയിലിരുന്ന് കാണുന്ന സൂര്യാസ്തമയം മനോഹരമാണ്. മന്ദം മന്ദം താഴേക്ക് ഇറങ്ങി, ചക്രവാളത്തിൽ വർണ്ണങ്ങൾ വിതറി മറയുന്ന സൂര്യനെ നോക്കി

മനുഷ്യൻ ചിരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശബ്ദവും കുരങ്ങുവർഗ്ഗങ്ങൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ശബ്ദവും തമ്മിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായുള്ള ബന്ധമുണ്ടെന്ന കൗതുകകരമായ കണ്ടെത്തലുമായി ശാസ്ത്രലോകം. നമ്മൾ

നിർജീവമായ പ്രോട്ടീൻ, ഡിഎൻഎ, കൊഴുപ്പ്, വെള്ളം തുടങ്ങിയ തന്മാത്രകളുടെ ഒരു സങ്കലനം മാത്രമാണോ ജീവൻ? അതോ ഈ തന്മാത്രകൾക്ക് ജീവൻ

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അനന്തമായ ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞെത്തിയ ഒരു കൂറ്റൻ പാറക്കഷ്ണം. അതൊരു സാധാരണ സംഭവമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ