ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യപാദത്തിൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞരെയും യുക്തിവാദികളെയും ഒരുപോലെ അമ്പരപ്പിക്കുകയും ഒട്ടേറെ ചിന്തകൾക്ക് വഴിതുറക്കുകയും ചെയ്ത ഒന്നാണ് പൊള്ളോക്ക് ഇരട്ടകളുടെ കഥ. മരണത്തിന് അപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ ബോധ മനസ്സിന് നിലനിൽപ്പുണ്ടോ എന്നും പുനർജന്മം സാധ്യമാണോ എന്നുമുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഇന്നും പലരും ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവുകളിൽ ഒന്നാണ് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നടന്ന ഈ വിചിത്ര സംഭവം. ഇന്നും പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു നിഗൂഢതയായി അവശേഷിക്കുന്ന ഈ കേസ്, ആത്മീയ വിശ്വാസികൾക്ക് പുനർജന്മത്തിന്റെ വലിയൊരു അടയാളമാകുമ്പോൾ, ശാസ്ത്രലോകത്തിന് ഇത് കേവലമൊരു യാദൃച്ഛികതയോ അല്ലെങ്കിൽ മനഃശാസ്ത്രപരമായ ചില മിഥ്യാധാരണകളോ മാത്രമാണ്.
1950-കളുടെ മധ്യത്തിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ നോർതംബർലൻഡിലുള്ള ശാന്തസുന്ദരമായ ഹെക്സാം എന്ന കൊച്ചു പട്ടണത്തിലാണ് ഈ വിസ്മയകരമായ കഥയുടെ തുടക്കം കുറിക്കുന്നത്. അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ജോൺ പൊള്ളോക്ക്, ഫ്ലോറൻസ് പൊള്ളോക്ക് ദമ്പതിമാർക്ക് രണ്ട് പെൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നു പതിനൊന്നു വയസ്സുകാരിയായ ജോവാനയും ആറു വയസ്സുകാരിയായ ജാക്വിലിനും. സ്നേഹത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ കൊച്ചുകുടുംബത്തിലേക്ക് തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് ആ കറുത്ത ദിനം കടന്നുവരുന്നത്. 1957 മെയ് മാസം അഞ്ചാം തീയതി ഒരു ഞായറാഴ്ച, പള്ളിയിലേക്ക് നടന്നുപോവുകയായിരുന്ന ഈ സഹോദരിമാരെ അമിതവേഗതയിൽ വന്ന ഒരു കാർ ഇടിച്ചുതെറിപ്പിക്കുകയും രണ്ട് കുട്ടികളും സംഭവസ്ഥലത്തുതന്നെ ദാരുണമായി മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ആഴമേറിയ ദുഃഖത്തിലും നിരാശയിലും ആണ്ടുപോയ പൊള്ളോക്ക് ദമ്പതികളുടെ ജീവിതം പിന്നീട് ശൂന്യമായി തീർന്നു. എന്നാൽ തീവ്രമായ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസിയായിരുന്നിട്ടും, ജോൺ പൊള്ളോക്ക് തന്റെ മക്കൾ വീണ്ടും ജനിക്കുമെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസം ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടന്നിരുന്നു. ഈ ആഗ്രഹവും പ്രാർത്ഥനയും സഫലമാക്കിക്കൊണ്ട്, മക്കളുടെ വേർപാടിന് ഏകദേശം ഒന്നര വർഷത്തിനുശേഷം 1958 ഒക്ടോബർ 4-ന് ഫ്ലോറൻസ് വീണ്ടും അമ്മയായി. ഇത്തവണ അവർക്ക് ജനിച്ചത് ഇരട്ട പെൺകുട്ടികളായിരുന്നു. ഗില്ലിയൻ എന്നും ജെന്നിഫർ എന്നും അവർ ആ കുരുന്നുകൾക്ക് പേരിട്ടു. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ തങ്ങളുടെ കൺമണികളുടെ തിരിച്ചുവരവായിട്ടാണ് മാതാപിതാക്കൾ ഈ ജനനത്തെ ആദ്യ നിമിഷം മുതൽക്കേ നോക്കിക്കണ്ടത്.
Also Read: മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് ‘മൂക്കുകയർ’, ഭരണത്തിൽ ഏകാധിപത്യം വേണ്ട, കോർഡിനേഷൻ കമ്മറ്റി രൂപീകരിക്കാൻ നീക്കം
കുട്ടികൾ ജനിച്ചയുടൻ തന്നെ അവരുടെ ശരീരത്തിൽ ചില അസാധാരണമായ ശാരീരിക അടയാളങ്ങൾ മാതാപിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇരട്ടകളിൽ ഒരാളായ ജെന്നിഫറിന്റെ ശരീരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന അടയാളങ്ങൾ മരിച്ചുപോയ ജാക്വിലിന്റേതിന് സമാനമായിരുന്നു. ജാക്വിലിന് കുട്ടിക്കാലത്തുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തെ തുടർന്ന് നെറ്റിയിൽ ഒരു ചെറിയ പാടുണ്ടായിരുന്നു വിസ്മയകരമെന്നു പറയട്ടെ, ജെന്നിഫറിനും ജനിച്ചപ്പോൾ മുതൽ അതേ സ്ഥാനത്ത് കൃത്യമായി ഒരു അടയാളം കാണപ്പെട്ടു. ഇതിനുപുറമെ, ജാക്വിലിന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിന് സമാനമായ ഒരു മറുക് ജെന്നിഫറിന്റെ ശരീരത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഗില്ലിയന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇത്തരം അടയാളങ്ങൾ ഒന്നുംതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതുമില്ല, ഇത് മാതാപിതാക്കളിൽ വലിയ അത്ഭുതമാണ് ഉളവാക്കിയത്.
കുട്ടികൾക്ക് മൂന്ന് വയസ്സ് പ്രായമായപ്പോൾ, ഈ ഇരട്ടകളുടെ സ്വഭാവത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും വിചിത്രമായ മാറ്റങ്ങൾ പ്രകടമാകാൻ തുടങ്ങി. ഒരുകാലത്തും അവർ കണ്ടിട്ടോ കളിച്ചിട്ടോ ഇല്ലാത്ത, തങ്ങളുടെ മരിച്ചുപോയ മൂത്ത സഹോദരിമാരുടെ പഴയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ചിരുന്ന പെട്ടി ഒരു ദിവസം തുറന്നപ്പോൾ ഇരുവരും വലിയ ആവേശത്തോടെ അതിലേക്ക് ഓടിയടുത്തു. ആ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഓരോന്നിന്റെയും പേര് കൃത്യമായി വിളിച്ചുപറഞ്ഞ കുട്ടികൾ, അത് തങ്ങൾക്ക് ജോവാനയും ജാക്വിലിനും തന്നതാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്തു. തങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളുടെ അതേ സ്വഭാവസവിശേഷതകളായിരുന്നു ഇരട്ടകൾ പിന്നീട് പ്രകടിപ്പിച്ചുപോന്നത്. ഗില്ലിയൻ മൂത്ത സഹോദരി ജോവാനയുടെ സ്വഭാവവും ജെന്നിഫർ ഇളയവളായ ജാക്വിലിന്റെ സ്വഭാവവുമാണ് കാത്തുസൂക്ഷിച്ചത്.
ഇരട്ടകളുടെ ഓർമകളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ മാതാപിതാക്കളെ മാത്രമല്ല, ചുറ്റുമുള്ളവരെയും ഒന്നടങ്കം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തങ്ങൾ മുൻപ് ഒരിയ്ക്കലും പോയിട്ടില്ലാത്ത ഹെക്സാം പട്ടണത്തിലെ ഒരു പഴയ പാർക്കിലേക്ക് മാതാപിതാക്കൾ ഇവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. എന്നാൽ അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ, തങ്ങൾ പണ്ട് കളിച്ചിരുന്ന പാർക്കാണിതെന്നും അവിടെയുള്ള ഊഞ്ഞാലുകളെയും മറ്റ് അടയാളങ്ങളെയും കുറിച്ച് കുട്ടികൾ കൃത്യമായി സംസാരിക്കാനും തുടങ്ങി. തങ്ങളുടെ മുൻജന്മത്തിൽ ഈ സ്ഥലങ്ങളുമായി അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന രീതിയിലായിരുന്നു കുട്ടികളുടെ പെരുമാറ്റം. കൂടാതെ, തങ്ങൾ മരിച്ച ആ ദാരുണമായ വാഹനാപകടത്തെക്കുറിച്ചും ചോര ഒലിക്കുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും അവർ പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നത് അമ്മയായ ഫ്ലോറൻസ് ഒരിക്കൽ നേരിട്ട് കേൾക്കാനിടയായി.
വാഹനങ്ങളോടുള്ള ഇരട്ടകളുടെ അമിതമായ ഭയമായിരുന്നു മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. റോഡിലൂടെ ഏതെങ്കിലും വാഹനം ഹോൺ മുഴക്കിക്കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ വരുന്നത് കണ്ടാൽ ഇരുവരും ഭയന്നുവിറയ്ക്കുകയും മാതാപിതാക്കളുടെ അരികിലേക്ക് ഓടിയൊളിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. “ആ വണ്ടി നമ്മളെ കൊല്ലാൻ വരികയാണ്” എന്ന് അവർ പലപ്പോഴും ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു സാധാരണ കുട്ടിക്കാല ഭയത്തിനപ്പുറം, ആ അപകടത്തിന്റെ ഭീകരത അവരുടെ അബോധമനസ്സിൽ എവിടെയോ കിടക്കുന്നതുപോലെയാണ് അത് അനുഭവപ്പെട്ടത്. ഈ അസാധാരണമായ സംഭവവികാസങ്ങൾ നാട്ടിലാകെ വലിയ ചർച്ചയായി മാറുകയും, പുനർജന്മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകൾ കാട്ടുതീ പോലെ പടരുകയും ചെയ്തു.
മരണാനന്തര ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും പുനർജന്മത്തെക്കുറിച്ചും വർഷങ്ങളോളം ശാസ്ത്രീയമായി പഠനം നടത്തിയ പ്രശസ്ത ഗവേഷകനും മനഃശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ഡോ. ഇയാൻ സ്റ്റീവൻസന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ ഈ കേസ് എത്തുന്നതോടെയാണ് ഇതിന് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ പ്രശസ്തി ലഭിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹം പൊള്ളോക്ക് കുടുംബം സന്ദർശിക്കുകയും കുട്ടികളുടെ ശരീരത്തിലെ അടയാളങ്ങളും അവരുടെ ഓർമകളും കൃത്യമായി പരിശോധിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തന്റെ പഠനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, കുട്ടികളുടെ മുൻജന്മ ഓർമകൾ വ്യാജമല്ലെന്നും പുനർജന്മത്തിന് സാധ്യത കൽപ്പിക്കുന്ന ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മികച്ച തെളിവുകളിൽ ഒന്നാണ് പൊള്ളോക്ക് ഇരട്ടകളുടെ കേസ് എന്നും അദ്ദേഹം തന്റെ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ വാദിച്ചു.
എന്നിരുന്നാലും, യുക്തിവാദികളും സംശയാലുക്കളായ ശാസ്ത്രജ്ഞരും ഈ വാദങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളയുകയാണ് ചെയ്തത്. കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് പുനർജന്മത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അമിതമായ വിശ്വാസവും മക്കളുടെ വേർപാടിലുള്ള കടുത്ത ദുഃഖവും കാരണം, അവർ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ മരിച്ചുപോയ കുട്ടികളുടെ കഥകൾ ഈ ഇരട്ടകളിലേക്ക് പകർന്നു നൽകിയതാകാം എന്നാണ് അവരുടെ പ്രധാന വാദം. കുട്ടികൾ വളർന്ന് അഞ്ച് വയസ്സിലേക്ക് എത്തിയതോടെ, അവരുടെ മുൻജന്മ ഓർമകളെന്ന് പറയപ്പെട്ട വിചിത്രമായ പല കാര്യങ്ങളും പൂർണ്ണമായി മാഞ്ഞുപോവുകയും അവർ സാധാരണ കുട്ടികളെപ്പോലെ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്തുതന്നെയായാലും, ശാസ്ത്രത്തിനും യുക്തിക്കും വിശ്വാസങ്ങൾക്കും ഇടയിലുള്ള ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമായി പൊള്ളോക്ക് ഇരട്ടകളുടെ കഥ ഇന്നും ലോക ചരിത്രത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്നു.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
