ബ്രിക്സ് ഉച്ചകോടിയുടെ അത്താഴവിരുന്നിൽ വിളമ്പിയത് സാധാരണ കൂണായിരുന്നില്ല. ‘ഗുച്ചി മാർമിക്’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന അപൂർവ ഹിമാലയൻ കൂണായിരുന്നു മെനുവിലെ പ്രത്യേക താരം. വില കേട്ടാൽ പോലും പലർക്കും അത്ഭുതം തോന്നും. കാരണം, ഗുണനിലവാരവും ലഭ്യതയും വിപണി സാഹചര്യങ്ങളും അനുസരിച്ച് ഉണക്കിയ ഗുച്ചിക്ക് കിലോഗ്രാമിന് പതിനയ്യായിരം മുതൽ നാൽപ്പതിനായിരം രൂപ വരെ വില വരാം. എന്നാൽ ഇത്രയും വിലയാകാൻ മാത്രം ഈ കൂണിന് എന്താണ് പ്രത്യേകത?
ബട്ടൺ കൂണോ ഓയിസ്റ്റർ കൂണോ പോലെ എളുപ്പത്തിൽ കൃഷി ചെയ്ത് വിപണിയിലെത്തിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല ഗുച്ചി. പ്രധാനമായും ഹിമാലയൻ മലനിരകളിലെ കാട്ടുപ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഇത് വളരുന്നത്. ജമ്മു കശ്മീർ, ഹിമാചൽ പ്രദേശ്, ഉത്തരാഖണ്ഡ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഗുച്ചി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ കോണിഫറസ് വനങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ആവാസകേന്ദ്രങ്ങൾ.
മണ്ണിന്റെ സ്വഭാവം, ഈർപ്പം, താപനിലയിലെ മാറ്റങ്ങൾ, കാലാവസ്ഥ, മഞ്ഞുരുകുന്ന സമയം തുടങ്ങി നിരവധി പ്രകൃതിസാഹചര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ചെത്തുമ്പോഴാണ് ഗുച്ചി വളരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എപ്പോൾ എവിടെ ഗുച്ചി ലഭിക്കുമെന്ന് കൃത്യമായി പ്രവചിക്കുക എളുപ്പമല്ല. വളരുന്ന കാലവും വളരെ കുറവാണ്. ഈ അപൂർവത തന്നെയാണ് ഗുച്ചിയുടെ വില ഉയരാനുള്ള പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്ന്.
ഗുച്ചിയുടെ വിലയ്ക്ക് പിന്നിൽ അതിന്റെ അപൂർവത മാത്രമല്ല, വിളവെടുപ്പിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടും വലിയ കാരണമാണ്. മലപ്രദേശങ്ങളിലെ സമൂഹങ്ങൾ കുത്തനെയുള്ളതും പരുക്കൻതുമായ ഭൂപ്രദേശങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചാണ് ഇവ കൈകൊണ്ട് ശേഖരിക്കുന്നത്. വളരെ ചെറിയൊരു സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ മാത്രമാണ് വിളവെടുപ്പ് സാധ്യമാകുന്നത്. അതിനാൽ കാലാവസ്ഥ മോശമായാൽ ലഭിക്കുന്ന ഗുച്ചിയുടെ അളവും കുറയാം.
ഗുച്ചി സാധാരണയായി ഉണക്കിയാണ് സൂക്ഷിക്കുകയും വിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. പുതിയ കൂണിൽ വലിയ അളവിൽ ഈർപ്പം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ ഉണക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഭാരം ഗണ്യമായി കുറയും. അതുകൊണ്ട് ഒരു കിലോ ഉണക്കിയ ഗുച്ചി ലഭിക്കാൻ ആവശ്യമായ പുതിയ കൂണിന്റെ അളവ് വളരെ കൂടുതലായിരിക്കും. ദൗർലഭ്യം, ശേഖരണത്തിലെ അധ്വാനം, ഉണക്കുമ്പോഴുള്ള ഭാരം കുറയൽ ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് ഗുച്ചിക്ക് ഇത്രയും ഉയർന്ന വില ലഭിക്കുന്നത്.
വില മാത്രമല്ല, ഗുച്ചിയുടെ രൂപവും രുചിയും അതിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു. തേൻകൂട് പോലെയുള്ള തൊപ്പിയാണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ പ്രത്യേകത. ഇളം മഞ്ഞ മുതൽ കടും തവിട്ട് വരെയുള്ള നിറങ്ങളിൽ ഇത് കാണപ്പെടാം. സാധാരണയായി തണ്ട് വിളറിയ നിറത്തിലുള്ളതും പൊള്ളയായതുമായിരിക്കും. രുചിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ മണ്ണിന്റെ ഗന്ധമുള്ള, മസ്കി സ്വഭാവമുള്ള, ഉമാമി സമ്പന്നമായ പ്രത്യേക ഫ്ലേവറാണ് ഗുച്ചിക്കുള്ളത്.
ഗുച്ചി ഉണക്കുമ്പോൾ അതിലെ സുഗന്ധവും രുചിയുടെ തീവ്രതയും കൂടുതൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രേവികൾ, അരി വിഭവങ്ങൾ, സോസുകൾ തുടങ്ങി പല പ്രത്യേക വിഭവങ്ങളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. സാധാരണ കൂണുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ അതിന്റെ രുചിയാണ് ഭക്ഷണപ്രേമികൾക്കിടയിൽ ഗുച്ചിക്ക് ഇത്രയും പ്രിയം നേടിക്കൊടുത്തത്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിലെ മെനുവിലും ഇത് ഇടംപിടിക്കുന്നത്.
ഗുച്ചിയിൽ പ്രോട്ടീൻ, ഭക്ഷണനാരുകൾ, വിവിധ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് സംയുക്തങ്ങൾ എന്നിവ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. വിറ്റാമിൻ ഡിയും ഇതിൽ ഉണ്ടാകാമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ പോഷകമൂല്യം കൂണിന്റെ ഇനം, വളർന്ന സാഹചര്യം, അത് പുതിയതാണോ ഉണക്കിയതാണോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് മാറാം. അതിനാൽ ആരോഗ്യഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഈ വ്യത്യാസങ്ങളും കണക്കിലെടുക്കണം.
Also Read: റേസ് ട്രാക്കിലെ സർപ്രൈസ് വിസിറ്റ്; അജിത്തിന്റെ ഒപ്പുള്ള ഹെൽമെറ്റുമായി വിജയ് മടങ്ങിയപ്പോൾ…
ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും കൂൺ എളുപ്പത്തിൽ കൃഷി ചെയ്ത് ഉത്പാദിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഗുച്ചിയുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രകൃതിയുടെ നിയന്ത്രണമാണ് പ്രധാനമായും നിലനിൽക്കുന്നത്. വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തത്, കുറച്ചുകാലം മാത്രം ലഭിക്കുന്നത്, മലമുകളിൽ നിന്ന് കൈകൊണ്ട് ശേഖരിക്കേണ്ടിവരുന്നത് ഇതെല്ലാം ചേർന്നാണ് ഇത് ലോകത്തിലെ വിലയേറിയ പാചക ഫംഗസുകളിൽ ഒന്നായി മാറിയത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗുച്ചി ഒരു ഭക്ഷണവിഭവം മാത്രമല്ല, ഹിമാലയൻ പ്രദേശങ്ങളുടെ അപൂർവ പ്രകൃതിസമ്പത്തുകൂടിയാണ്.
അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, ബ്രിക്സ് അത്താഴവിരുന്നിൽ ഗുച്ചി വിളമ്പിയത് ഒരു വിഭവം മെനുവിൽ ചേർത്തതിലുപരി ഇന്ത്യയുടെ ഹിമാലയൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു അപൂർവ പ്രകൃതിവിഭവത്തെ ലോകശ്രദ്ധയിൽ എത്തിച്ച നിമിഷം കൂടിയാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് രൂപ വില വരുന്ന ഈ ചെറിയ കൂണിന് പിന്നിൽ മലനിരകളും കാട്ടുകളും കാലാവസ്ഥയും അധ്വാനിക്കുന്ന മനുഷ്യരും ചേർന്നൊരു വലിയ കഥയുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ബ്രിക്സ് മേശയിലെത്തിയ ആ അപൂർവ കൂൺ ഇപ്പോൾ പലരുടെയും കൗതുകവിഷയമായി മാറുകയാണ്.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (AI SOURCES)
