മാതൃഭൂമി അല്ലെങ്കിൽ മരണം! ദശാബ്ദങ്ങളായി കരീബിയൻ കടൽത്തീരങ്ങളിൽ അലയടിക്കുന്ന ഈ ഒറ്റ മുദ്രാവാക്യം മതി ക്യൂബ എന്ന കൊച്ചു രാജ്യത്തിന്റെ കരുത്തറിയാൻ. ലോകത്തെ വിറപ്പിക്കുന്ന വൻശക്തിയായ അമേരിക്കയുടെ തൊട്ടടുത്ത്, വെറും 90 മൈൽ അകലെ കിടക്കുന്ന ഈ ദ്വീപ് രാഷ്ട്രം കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് പതിറ്റാണ്ടായി നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളി ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ സമാനതകളില്ലാത്ത പോരാട്ട വീര്യത്തിന്റെ കഥയാണ്. അമേരിക്കൻ ഉപരോധങ്ങളുടെ ചങ്ങലക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോഴും, വിശപ്പും ദാരിദ്ര്യവും തളർത്തുമ്പോഴും മുട്ടുമടക്കാൻ തയ്യാറാവാത്ത ആ വീര്യം വീണ്ടും തിരയടിക്കുകയാണ്. ഇത് വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഷേധമല്ല, മറിച്ച് ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ചതുരംഗക്കളത്തിൽ തങ്ങളെ വിഴുങ്ങാൻ നിൽക്കുന്ന കരുത്തർക്ക് നേരെ ക്യൂബ നടത്തുന്ന ഒരു ‘ചെക്ക്മേറ്റ്’ ആണ്.
അമേരിക്ക ഇറാൻ സംഘർഷം രൂക്ഷമാകുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് നടത്തിയ പുതിയ പ്രസ്താവനകൾ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. “ക്യൂബയെ ഉടൻ തന്നെ ഏറ്റെടുക്കും” എന്ന തരത്തിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരാമർശങ്ങൾ വെറും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനകളല്ല, മറിച്ച് ഒരു ശക്തമായ സമ്മർദ്ദ തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് പലരും കാണുന്നത്. ഇതിനൊപ്പം, അമേരിക്ക പുറത്തിറക്കിയ പ്രസ്താവനകളും ക്യൂബയുടെ ഭരണരീതിയെ അമേരിക്കൻ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് ഭീഷണിയെന്ന് ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
എന്നാൽ, ഈ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് ക്യൂബ നൽകിയ പ്രതികരണം പതിവുപോലെ ശക്തമായതാണ്. ക്യൂബൻ വിദേശകാര്യ മന്ത്രി ബ്രൂണോ റോഡ്രിഗസ് പാരില്ല ഈ നടപടികളെ “കൂട്ടായ ശിക്ഷ” എന്നും “നിയമവിരുദ്ധം” എന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചു. അമേരിക്കയുടെ ഉപരോധങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെ ലക്ഷ്യമിടുന്നതല്ല, മറിച്ച് സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ തന്നെ ബാധിക്കുന്നുവെന്നാണ് ക്യൂബയുടെ ആരോപണം.
ചരിത്രം നോക്കുമ്പോൾ, ക്യൂബയെ തകർക്കാൻ നടത്തിയ നിരവധി ശ്രമങ്ങൾ ഇതിനുമുമ്പും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ബേ ഓഫ് പിഗ്സ് അധിനിവേശം മുതൽ ആരംഭിച്ച് സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളിലൂടെ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തിയതുവരെ, വിവിധ വഴികളിലൂടെ ക്യൂബയെ മാറ്റാൻ അമേരിക്ക ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഓരോ തവണയും, ക്യൂബ തകരാതെ നിലകൊണ്ടതാണ് ശ്രദ്ധേയമായത്. ഇത് വെറും രാഷ്ട്രീയ വിജയമല്ല, മറിച്ച് ഒരു ജനതയുടെ മനോവീര്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്.
തകർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾക്കും തുരുമ്പിച്ച പഴയ കാല വിന്റേജ് കാറുകൾക്കും ഇടയിൽ നിന്ന് ക്യൂബൻ ജനത ഇന്ന് ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയുന്നത് ഒന്നാണ് “അഭിമാനം വിട്ടുകൊടുത്തുള്ള ഒരു സമാധാനവും ഞങ്ങൾക്കില്ല.” ഉപരോധങ്ങളുടെ ഭാരത്താൽ നടുവൊടിഞ്ഞിട്ടും വിപ്ലവത്തിന്റെ കനലുകൾ കെടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന ക്യൂബൻ തെരുവുകൾ ഇന്ന് അമേരിക്കയ്ക്ക് നൽകുന്ന പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശം എന്താണ് എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം. സാധാരണക്കാരെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഉപരോധങ്ങൾക്കെതിരെ പതറാത്ത ആത്മവീര്യവുമായി ക്യൂബ കൈകോർക്കുന്നു; ഇത് ഒരു ജനതയുടെ അതിജീവനത്തിനായുള്ള വിപ്ലവ പോരാട്ടമാണ്. രാജ്യതലസ്ഥാനമായ ഹവാനയിൽ അമേരിക്കൻ എംബസിക്ക് സമീപം നടന്ന മെയ് ദിന റാലിയിൽ ലക്ഷകണക്കിന് ജനങ്ങളാണ് പങ്കെടുത്തത്, ഈ വിഷയത്തിൽ രാജ്യത്തിനകത്ത് ഉള്ള ഐക്യബോധം എത്രത്തോളം ശക്തമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
Also Read: അമേരിക്കൻ ആകാശത്ത് ഇനി ‘സ്പിരിറ്റ്’ ഇല്ല! കോടികളുടെ കടം, ഇന്ധന വില; ഒരു വമ്പൻ എയർലൈൻ വീണ കഥ…
ഈ റാലിയിൽ പങ്കെടുത്ത ജനക്കൂട്ടം “മാതൃരാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കണം” എന്ന സന്ദേശവുമായി മുന്നോട്ടുവന്നപ്പോൾ, അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഷേധമെന്നതിലുപരി ഒരു ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ രൂപം എടുത്തതായി തോന്നിച്ചു. ക്യൂബൻ പ്രസിഡന്റ് മിഗുവൽ ഡയസ് കെനാലും മുൻ വിപ്ലവ നേതാവ് റൗൾ കാസ്ട്രോയും ഈ മാർച്ചിന് നേതൃത്വം നൽകിയതോടെ, ക്യൂബയുടെ ഭരണകൂടവും ജനങ്ങളും ഒരേ നിലപാടിൽ നിൽക്കുന്നു എന്ന ചിത്രം വ്യക്തമായി.
അതേസമയം, അമേരിക്കയുടെ പുതിയ നടപടികൾ അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടം ഒപ്പുവെച്ച എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഉത്തരവിലൂടെ നടപ്പിലാക്കിയതാണ്. ഊർജ്ജം, പ്രതിരോധം, ഖനനം, സാമ്പത്തിക സേവനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ ക്യൂബൻ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന മേഖലകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യക്തികളെയാണ് ഇത് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഔദ്യോഗികമായി, അഴിമതിയും മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനവും ആരോപിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തികളെ ഉത്തരവാദിത്തപ്പെടുത്തുകയാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് അമേരിക്ക വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ക്യൂബയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഇത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദ മാർഗമാണ്.
ഇതിനകം തന്നെ സാമ്പത്തികമായി കടുത്ത പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന ക്യൂബയ്ക്ക് ഈ പുതിയ ഉപരോധങ്ങൾ വലിയ തിരിച്ചടിയാണ്. വർഷങ്ങളായി തുടരുന്ന വ്യാപാര ഉപരോധങ്ങളും ഇന്ധന നിയന്ത്രണങ്ങളും രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ ഗൗരവമായി ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവശ്യവസ്തുക്കളുടെ ക്ഷാമം, വൈദ്യുതി മുടക്കങ്ങൾ, കുറഞ്ഞുവരുന്ന ടൂറിസം വരുമാനം ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം ദുഷ്കരമാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ വെല്ലുവിളികൾക്കിടയിലും ക്യൂബൻ ജനതയുടെ പ്രതിരോധ മനോഭാവം ക്ഷയിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയമായത്.
മാത്രമല്ല ഇതൊക്കെ നടക്കുമ്പോഴും, ക്യൂബൻ സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക സ്വഭാവം വീണ്ടും തെളിയുന്നു പ്രതിസന്ധികളിൽ പോലും നിലകൊള്ളുന്ന ഐക്യബോധം. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ സർക്കാർ നയങ്ങളെ പിന്തുണച്ച് ഒപ്പുവെച്ച നിവേദനങ്ങൾ, ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഈ ഐക്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. അതേസമയം, അമേരിക്കയും ക്യൂബയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഒരു മൃദുവായ പരിണാമം പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെട്ട സമയത്താണ് ഈ പുതിയ ഉപരോധങ്ങൾ വന്നത് എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയമായത്. ഏപ്രിലിൽ നടന്ന ചർച്ചകൾക്ക് ശേഷം ബന്ധം മെച്ചപ്പെടുമെന്ന സൂചനകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, പുതിയ നടപടികൾ ഈ പ്രതീക്ഷകൾക്ക് തിരിച്ചടിയായി. ഇത് ഭാവിയിൽ ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ കടുപ്പത്തിലേക്ക് നീങ്ങാൻ ഇടയാക്കാം.
ചുരുക്കത്തിൽ, ക്യൂബയെ തകർക്കാൻ ഉപരോധങ്ങൾക്കോ സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കോ കഴിയില്ലെന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. കാരണം, ക്യൂബ നിലനിൽക്കുന്നത് കേവലം ഭൂപടത്തിലല്ല, മറിച്ച് അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ ഉറച്ച മനസ്സുകളിലാണ്. പശ്ചിമേഷ്യയിൽ അമേരിക്കൻ ഉപരോധങ്ങളെ നെഞ്ചുവിരിച്ച് നേരിടുന്ന ഇറാനിയൻ ജനതയെപ്പോലെ, ഓരോ ക്യൂബൻ പൗരനും വിശ്വസിക്കുന്നത് സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തിലാണ്.
ഫിദൽ കാസ്ട്രോയും ചേ ഗുവേരയും പഠിപ്പിച്ചുതന്ന വിപ്ലവപാഠങ്ങൾ ഇന്നും ആ മണ്ണിൽ കനലായി എരിയുന്നുണ്ട്. “മരിക്കേണ്ടി വന്നാലും അടിമത്വത്തിന് കീഴടങ്ങില്ല” എന്ന പൂർവ്വികരുടെ ആഹ്വാനം ഇന്നും ആ തലമുറ നെഞ്ചേറ്റുന്നു. സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും ദാരിദ്ര്യവും ക്യൂബയെ ശാരീരികമായി തളർത്തിയേക്കാം, പക്ഷേ ആ ജനതയുടെ ആത്മവീര്യത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ ഒരു വൻശക്തിക്കും കഴിയില്ല.
ഉപരോധങ്ങൾ കടലോളം വർദ്ധിച്ചാലും, വിപ്ലവത്തിന്റെ ആ പഴയ വേരുകൾ ഉള്ളിടത്തോളം ക്യൂബ വീഴില്ല. പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും അവർ ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയുന്നത് ഒന്നുമാത്രം ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടോ പട്ടിണി കൊണ്ടോ ഒരു ജനതയെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ല, കാരണം അവരുടെ പോരാട്ടം ആത്മാഭിമാനത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ക്യൂബൻ തെരുവുകളിൽ ഇന്നും പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന ആ പഴയ വാചകം പോലെ, വിജയം വരെ പോരാടുക!
വീഡിയോ കാണാം….






