2026 ഫെബ്രുവരി 28. പശ്ചിമേഷ്യയുടെ ചരിത്രത്തെ ചോരയും കണ്ണീരും കൊണ്ട് മാറ്റിയെഴുതിയ ആ കറുത്ത ദിവസം പിറന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ നൂറ് ദിവസങ്ങൾ തികയുന്നു. “വളരെ വേഗത്തിൽ, സമാനതകളില്ലാത്ത പ്രഹരശേഷിയോടെ അവസാനിപ്പിക്കും” എന്ന് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് പ്രഖ്യാപിച്ച അധിനിവേശ യുദ്ധം ഇന്ന് നൂറാം ദിവസത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, തകർന്നടിഞ്ഞത് അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രയേലിന്റെയും യുദ്ധക്കണക്കുകളാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തിയും അവരുടെ സഖ്യകക്ഷിയായ ഇസ്രയേലും ആധുനിക ആയുധശേഖരങ്ങളുമായി ഒരു പരമാധികാര രാഷ്ട്രത്തിന് മേൽ അനാവശ്യമായി അടിച്ചേൽപ്പിച്ച ഈ ക്രൂരമായ യുദ്ധം, ഇറാനെ തകർക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. എന്നാൽ, ബോംബുകൾ വർഷിച്ച അധിനിവേശ ശക്തികൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുമടക്കാതെ, സ്വന്തം മണ്ണും പരമാധികാരവും സംരക്ഷിക്കാൻ ഇറാനിയൻ ജനത നടത്തുന്ന സമാനതകളില്ലാത്ത പ്രതിരോധത്തിന്റെ കഥയാണ് ഈ നൂറ് ദിവസങ്ങൾ ലോകത്തോട് പറയുന്നത്. വൻശക്തികളുടെ അഹങ്കാരത്തിന് മേൽ തങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകവും ആത്മബലവും കൊണ്ട് ഇറാൻ തീർത്ത പ്രതിരോധ മതിൽ പശ്ചിമേഷ്യയിലെ പുതിയ ശക്തിസമവാക്യങ്ങളുടെ തെളിവാണ്.
ഏതൊരു യുദ്ധത്തിന്റെയും ഏറ്റവും വലിയ ഇരകൾ നിഷ്കളങ്കരായ മനുഷ്യരാണ്. അമേരിക്കയിലേയും ഇസ്രയേലിലെയും ഭരണാധികാരികളുടെ രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇതുവരെ പൊലിഞ്ഞത് ഏഴായിരത്തോളം മനുഷ്യജീവനുകളാണ്. എന്നാൽ ഇതിൽ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ വസ്തുത, യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രഥമ ലക്ഷ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ഇറാനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഇന്ന് ചോരയൊഴുക്കുന്നത് ലെബനനിലാണ് എന്നതാണ്. ഇസ്രയേലിന്റെ ക്രൂരമായ വ്യോമാക്രമണങ്ങളിൽ ലെബനനിൽ മാത്രം 3,593-ലധികം സിവിലിയന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇറാനിൽ 3,468 പൗരന്മാർക്ക് ജീവൻ നഷ്ടമായി. ഇസ്രയേൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ അതിക്രമങ്ങൾക്കെതിരെ ഇറാൻ നടത്തിയ ശക്തമായ പ്രത്യാക്രമണങ്ങളിൽ 26 ഇസ്രയേലികളും 13 അമേരിക്കൻ സൈനികരും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ കണക്കുകൾ വെറുമൊരു സംഖ്യയല്ല, മറിച്ച് സാമ്രാജ്യത്വ മോഹങ്ങൾ തകർത്തുകളഞ്ഞ ആയിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്. അധിനിവേശ ശക്തികളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം സൈനിക താവളങ്ങളാണെന്ന പാശ്ചാത്യ മാധ്യമങ്ങളുടെ കള്ളപ്രചരണങ്ങളെ പൊളിച്ചടുക്കിക്കൊണ്ട്, ഇറാനിലെയും ലെബനനിലെയും മൂന്ന് ദശലക്ഷത്തിലധികം വരുന്ന സാധാരണക്കാരാണ് സ്വന്തം വീടും സമ്പാദ്യവും ഉപേക്ഷിച്ച് അഭയാർത്ഥികളാകേണ്ടി വന്നത്. അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും പൗരന്മാരുടെ പാർപ്പിടങ്ങളും ബോധപൂർവ്വം തകർത്ത് ജനങ്ങളെ മാനസികമായി തളർത്തുക എന്ന അമേരിക്കൻ-ഇസ്രയേൽ തന്ത്രത്തിന് മുന്നിൽ, ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പുകളിൽ പട്ടിണി കിടന്നും ഇറാനിയൻ ജനത തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തോട് കൂറുപുലർത്തുന്നു.
Also Read: പണം കൊടുത്താൽ ഭൂമിയിലെന്തും സ്വന്തമാക്കാം? ട്രംപിന്റെ കണ്ണ് ഇനി ഈ തന്ത്രപ്രധാന ദ്വീപിലോ…
ഏപ്രിൽ 17 ന് ഒരു പ്രത്യേക വെടിനിർത്തൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടും, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെ കാറ്റിൽ പറത്തിക്കൊണ്ട് ഇസ്രയേൽ സൈന്യം തെക്കൻ ലെബനനിൽ തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം തുടരുകയാണ്. ലെബനന്റെ പ്രധാനമന്ത്രി നവാഫ് സലാം വിശേഷിപ്പിച്ചത് പോലെ, ഇതൊരു “ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന നയവും കൂട്ടായ ശിക്ഷയുമാണ്”. നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള ഗ്രാമങ്ങളെയും നഗരങ്ങളെയും തകിടം മറിച്ചുകൊണ്ട് ഇസ്രയേൽ സൈന്യം ഇപ്പോൾ ലെബനന്റെ അഞ്ചിലൊന്ന് ഭാഗം, അതായത് ഏതാണ്ട് 2,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ പ്രദേശം അനധികൃതമായി കൈവശപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബ്യൂഫോർട്ട് കാസിൽ പിടിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട്, കഴിഞ്ഞ കാൽ നൂറ്റാണ്ടിനിടയിലെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള അധിനിവേശമാണ് ഇസ്രയേൽ നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. ലിതാനി നദിക്ക് തെക്കുള്ള ഹിസ്ബുള്ള പോരാളികളെ തുരത്തുക എന്ന വ്യാജേന തുടങ്ങിയ സൈനിക നീക്കം, ഇപ്പോൾ ലിതാനിയിൽ നിന്ന് പത്ത് കിലോമീറ്റർ വടക്കുള്ള സഹ്രാനി നദി വരെ എത്തിനിൽക്കുന്നു. ഇത് കേവലമൊരു സൈനിക നീക്കമല്ല, മറിച്ച് പശ്ചിമേഷ്യയിലെ പരമാധികാര രാജ്യങ്ങളുടെ അതിരുകൾ ബലം പ്രയോഗിച്ച് മാറ്റിവരയ്ക്കാനുള്ള സാമ്രാജ്യത്വ അജണ്ടയുടെ ഭാഗമാണ്. ലെബനൻ ജനതയെ കൂട്ടത്തോടെ നാടുകടത്തി ആ പ്രദേശങ്ങൾ തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാനുള്ള ഇസ്രയേലിന്റെ ഈ തരംതാണ ശ്രമങ്ങൾക്കെതിരെ ഇറാനും അതിന്റെ സഖ്യശക്തികളും നടത്തുന്ന ചെറുത്തുനിൽപ്പ് വരും തലമുറകളുടെ നിലനിൽപ്പിനായുള്ള പോരാട്ടമാണ്.
തങ്ങളെ സാമ്പത്തികമായി തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ സഖ്യത്തിന് ഇറാൻ നൽകിയ ഏറ്റവും ശക്തമായ തിരിച്ചടിയാണ് ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ നിയന്ത്രണം. ആഗോള എണ്ണ-വാതക വിതരണത്തിന്റെ അഞ്ചിലൊന്നും കടന്നുപോകുന്ന ഈ തന്ത്രപ്രധാന ജലപാത ഇന്ന് ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്. യുദ്ധത്തിന് മുൻപ് പ്രതിദിനം നൂറോളം ഭീമൻ കപ്പലുകൾ കടന്നുപോയിരുന്ന ഈ പാതയിലൂടെ ഇന്ന് പ്രതിദിനം വെറും ഏഴ് കപ്പലുകൾ മാത്രമാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ഏപ്രിൽ പകുതിയോടെ അമേരിക്ക ഇറാനിയൻ തുറമുഖങ്ങൾക്ക് മേൽ ഏകപക്ഷീയമായ നാവിക ഉപരോധം ഏർപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, സ്വന്തം സുരക്ഷ മുൻനിർത്തി ഇറാൻ സ്വീകരിച്ച ഈ ശക്തമായ നിലപാട് ആഗോള വിപണിയുടെ നട്ടെല്ലൊടിച്ചു. ടാങ്കറുകൾക്ക് കടലിടുക്ക് കടക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നതോടെ ലോകത്തിലെ എണ്ണ ശേഖരം എക്കാലത്തെയും വേഗത്തിൽ കുറഞ്ഞു. കപ്പൽ ചരക്ക് കൂലി ആകാശത്തോളമുയർന്നു. ഒരു രാജ്യത്തെ ഒറ്റപ്പെടുത്തി പട്ടിണിക്കിടാമെന്ന പാശ്ചാത്യ ശക്തികളുടെ മോഹങ്ങൾക്ക് മേൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലാക്കാൻ തങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെന്ന് ഇറാൻ തെളിയിച്ചു. ഇത് കേവലം ഒരു ജലപാത അടയ്ക്കലല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കാൻ വരുന്ന സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികളുടെ കഴുത്തിൽ ഇറാൻ മുറുക്കിയ സാമ്പത്തിക പൂട്ടാണ്.
ഇറാനെതിരായ യുദ്ധം പശ്ചിമേഷ്യയിൽ മാത്രമാണ് ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നത് എന്ന് കരുതിയ പാശ്ചാത്യ ഭരണാധികാരികൾക്ക് തെറ്റി. ഇന്റർനാഷണൽ എനർജി ഏജൻസി വിലയിരുത്തിയത് പോലെ, ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഊർജ്ജ ആഘാതത്തിനാണ് ഇന്ന് ലോകം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. യുദ്ധത്തിന് മുൻപ് ബാരലിന് 70 ഡോളറായിരുന്ന ബ്രെന്റ് ക്രൂഡ് ഓയിൽ വില ഇന്ന് 100 മുതൽ 120 ഡോളർ വരെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഇതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ആഘാതം അനുഭവിച്ചത് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള 146 രാജ്യങ്ങളിലെ സാധാരണക്കാരാണ്. ഗൾഫ് എണ്ണയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളായ മ്യാൻമറിൽ പെട്രോൾ വില 90 ശതമാനവും, ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യമായ നൈജീരിയയിൽ 50 ശതമാനവും, ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലെ പെറുവിൽ 40 ശതമാനവും വർദ്ധിച്ചു. എണ്ണവില വർദ്ധനവ് കേവലം വാഹന ഇന്ധനത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയില്ല. നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങൾ, വെള്ളക്കുപ്പികൾ, ഡിറ്റർജന്റുകൾ എന്നിവയുടെ വില കുതിച്ചുയർന്നു. പ്രകൃതിവാതകത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ള രാസവളങ്ങളുടെ ഉത്പാദനം തടസ്സപ്പെട്ടതോടെ ആഗോള ഭക്ഷ്യവിതരണ ശൃംഖല തന്നെ അപകടത്തിലായി. ലോകബാങ്കും ഐഎംഎഫും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത് പോലെ, ആഗോള ജിഡിപി ചുരുങ്ങുകയും ലോകം ഒരു വൻ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയും ചെയ്യുകയാണ്. ഒരു രാജ്യത്തെ തകർക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട അമേരിക്കയും ഇസ്രയേലും ഇന്ന് ലോകത്തെ മുഴുവൻ പട്ടിണിയിലേക്കും പണപ്പെരുപ്പത്തിലേക്കും തള്ളിവിട്ടിരിക്കുന്നു.
ഈ യുദ്ധം വെറുമൊരു സൈനിക അധിനിവേശം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ചില നിക്ഷിപ്ത താല്പര്യക്കാരുടെ സാമ്പത്തിക കൊള്ളയ്ക്കുള്ള വേദിയാണെന്ന ആരോപണവും ശക്തമാണ്. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് തന്റെ ‘ട്രൂത്ത് സോഷ്യൽ’ എന്ന മാധ്യമത്തിലൂടെ നടത്തുന്ന ഓരോ പോസ്റ്റുകളും ആഗോള വിപണിയിൽ കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. അമേരിക്കൻ ഓഹരി സൂചികയായ എസ് & പി 500 മാർച്ച് അവസാനം വരെ 9.1 ശതമാനം ഇടിഞ്ഞു. വെടിനിർത്തൽ കിംവദന്തികൾ പരത്തി വിപണിയെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തുകയും, പിന്നീട് പ്രസ്താവനകളിലൂടെ ഇടിച്ച് താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വിചിത്രമായ കളിക്ക് അമേരിക്കൻ നേതൃത്വം നൽകുന്നു. ക്വിൻസി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ ഹാദി കഹൽസാദെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് പോലെ, ട്രംപുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള വൻകിട കോർപ്പറേറ്റുകളും പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ചില സാമ്പത്തിക ശക്തികളും ചേർന്ന് വിപണിയിൽ വലിയ തോതിലുള്ള കൃത്രിമത്വം കാണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് അമേരിക്കൻ റെഗുലേറ്റർമാർ പോലും സംശയിക്കുന്നു. യൂറോപ്യൻ സൂചികകളായ FTSE 100, ജർമ്മൻ DAX എന്നിവയും ഏഷ്യൻ വിപണിയായ നിക്കെയും ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തകർച്ചയാണ് നേരിട്ടത്. എന്നാൽ ഈ യുദ്ധക്കനലുകൾക്കിടയിലും പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ വലിയ എണ്ണക്കമ്പനികളും കൃത്രിമബുദ്ധി മേഖലയിലെ ചില വൻകിട കമ്പനികളും ലാഭം കൊയ്യുന്നു എന്നത്, ഈ യുദ്ധത്തിന് പിന്നിലെ കച്ചവടക്കണ്ണുകളെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു.
Also Read: മുജ്തബ ഖമേനി എവിടെ? അറിയാമെന്ന് ട്രംപ്; പക്ഷേ വെളിപ്പെടുത്താതെ ദുരൂഹ നീക്കം…
സമാധാനത്തിന് ഇറാൻ എപ്പോഴും തയ്യാറായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് പാകിസ്ഥാന്റെ മധ്യസ്ഥതയിൽ ഏപ്രിൽ 8 ന് പ്രഖ്യാപിച്ച രണ്ടാഴ്ചത്തെ വെടിനിർത്തൽ. ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലൂടെയുള്ള കപ്പൽ ഗതാഗതം ഭാഗികമായി അനുവദിക്കാൻ പോലും ഇറാൻ തയ്യാറായി. എന്നാൽ നയതന്ത്രത്തെയും സമാധാന ശ്രമങ്ങളെയും സാമ്രാജ്യത്വം എങ്ങനെയാണ് കാണുന്നത് എന്നതിന് തൊട്ടടുത്ത മണിക്കൂറുകൾ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. വെടിനിർത്തൽ പ്രഖ്യാപിച്ച് മണിക്കൂറുകൾക്കകം ഇസ്രയേൽ ലെബനനിൽ നൂറിലധികം വ്യോമാക്രമണങ്ങൾ നടത്തി 250 പേരെ കൊന്നൊടുക്കി. ഏപ്രിൽ 11-12 തീയതികളിൽ പാകിസ്ഥാനിൽ നടന്ന ചർച്ചകളിൽ, എല്ലാ പ്രധാന വിഷയങ്ങളിലും ധാരണയിലെത്തിയെങ്കിലും, ഇറാന്റെ പരമാധികാരത്തിന് മേൽ കൈവെയ്ക്കുന്ന ആണവ നിബന്ധനകൾ അമേരിക്ക മുന്നോട്ട് വെച്ചതോടെ ചർച്ചകൾ പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഇറാന്റെ ന്യായമായ എതിർ നിർദ്ദേശങ്ങളെ “ചവറ്” എന്ന് വിളിച്ച് അഹങ്കാരത്തോടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ട്രംപ്, ഉടൻ തന്നെ ഇറാനിയൻ കപ്പലുകൾക്ക് മേൽ നാവിക ഉപരോധം ഏർപ്പെടുത്തി. മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് കൗൺസിലിലെ ഒമർ റഹ്മാൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത് പോലെ, ഒരു പ്രൊഫഷണൽ കരാറിന് പകരം കേവലം ഒരു തൂവാലയുടെ പുറകിൽ 10 പോയിന്റുകൾ എഴുതി ഒപ്പിടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു തരംതാണ ബിസിനസ്സ് തന്ത്രമാണ് ട്രംപ് പയറ്റുന്നത്. മുൻപ് ഒപ്പുവെച്ച ആണവ കരാറുകളിൽ നിന്നും ഏകപക്ഷീയമായി പിന്മാറിയ അമേരിക്കയെയും ട്രംപിനെയും വിശ്വസിക്കാൻ ഇറാൻ തയ്യാറാകാത്തത് അവരുടെ മുൻകാല അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ്.
അധിനിവേശത്തിന്റെ 100 ദിവസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ തോറ്റത് ആരാണ്? ഇറാനെ തകർക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട ഡോണൾഡ് ട്രംപിന്റെ ജനപ്രീതി സ്വന്തം നാട്ടിൽ കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ജൂൺ 2 ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം 57 ശതമാനം അമേരിക്കക്കാരും ട്രംപിന്റെ യുദ്ധനയങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യുദ്ധം ഉണ്ടാക്കിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും ഇന്ധനവില വർദ്ധനവും അമേരിക്കൻ ജനതയെ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു. തങ്ങളുടെ സഖ്യകക്ഷിയായ ഇസ്രയേലിനെ മുൻനിർത്തി പശ്ചിമേഷ്യയെ വിഴുങ്ങാമെന്ന അമേരിക്കൻ മോഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ 100 ദിവസമായി ഇറാൻ ഉയർത്തുന്ന പ്രതിരോധം ലോകചരിത്രത്തിലെ സമാനതകളില്ലാത്ത അധ്യായമാണ്. വൻ ബോംബുകൾക്കും സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങൾക്കും ഒരു ജനതയുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ വിലയ്‌ക്കെടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഇറാൻ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ യുദ്ധം എന്ന് അവസാനിക്കുമെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ലായിരിക്കാം, എന്നാൽ ഒന്നുറപ്പാണ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഏതൊരു അധിനിവേശ ശ്രമങ്ങളെയും തങ്ങളുടെ മണ്ണിൽ കുഴിച്ചുമൂടാൻ പോന്ന കരുത്ത് ഇറാനിയൻ ജനതയ്ക്കുണ്ടെന്ന് ഈ 100 ദിവസങ്ങൾ ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞു. കനലുകൾക്കിടയിലും പതറാതെ, തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ഇറാൻ തന്നെയാണ് ഈ യുദ്ധത്തിലെ യഥാർത്ഥ പ്രതിരോധത്തിന്റെ പ്രതീകം.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
