‘ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്’ ഇനി ‘ഇന്ത്യയിലെ ജപ്പാൻ’? ജപ്പാനിൽ സംഭവിച്ചത് ഇവിടെയും ആവർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ…

ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി കേരളം അതിന്റെ വിപ്ലവകരമായ ഒരു പുതിയ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെക്കുകയാണ് ഒരുപക്ഷേ, തികച്ചും നിശബ്ദമായ ഒരു ജനസംഖ്യാപരമായ വിപ്ലവത്തിലേക്ക്. ദേശീയ കുടുംബാരോഗ്യ സർവേയുടെ (NFHS-6) ഏറ്റവും പുതിയ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട് ഇപ്പോൾ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മുതിർന്ന പൗരന്മാരുള്ള സംസ്ഥാനമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. കേരളത്തിലെ ഓരോ അഞ്ച് പേരിൽ ഒരാൾ വീതം 60 വയസ്സ് പിന്നിട്ടവരാണെന്ന (20.7%) ഈ കണ്ടെത്തൽ വെറുമൊരു സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കല്ല. നമ്മുടെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാമൂഹിക ഘടനയിലേക്കും, ഭാവിയിലെ സാമ്പത്തിക വെല്ലുവിളികളിലേക്കും, വരുംതലമുറകൾ നേരിടാൻ പോകുന്ന കുടുംബ ബന്ധങ്ങളിലെ പുനർനിർവചനങ്ങളിലേക്കും വിരൽ ചൂണ്ടുന്ന ഒരു വലിയ മുന്നറിയിപ്പാണ് ഈ അക്കങ്ങൾ

ഒരു കാലത്ത് ഉയർന്ന ജനനനിരക്കും യുവജനങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവും കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമായിരുന്ന കേരളം ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ “വാർദ്ധക്യ സമൂഹം” എന്ന നിലയിലേക്ക് അതിവേഗം നീങ്ങുകയാണ്. ആരോഗ്യപരിപാലന രംഗത്തെ പുരോഗതി, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം, പൊതുജനാരോഗ്യ സംവിധാനത്തിന്റെ ശക്തി, മികച്ച ജീവിത നിലവാരം എന്നിവയുടെ ഫലമായി കേരളത്തിൽ ശരാശരി ആയുർദൈർഘ്യം രാജ്യത്തെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഗണ്യമായി ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരർത്ഥത്തിൽ ഇത് കേരള മോഡലിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയങ്ങളിലൊന്നാണ്. ആളുകൾ കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കുന്നു എന്നത് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിയുടെ അടയാളമാണ്.

എന്നാൽ ഈ വിജയത്തിന് മറുവശത്തായി പുതിയ വെല്ലുവിളികളും രൂപപ്പെടുന്നുണ്ട്. ജനനനിരക്ക് കുറഞ്ഞതും ചെറിയ കുടുംബങ്ങൾ സാധാരണമാകുകയും യുവജനങ്ങൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും തൊഴിലിനുമായി രാജ്യത്തിനകത്തും വിദേശത്തും കുടിയേറുകയും ചെയ്തതോടെ കേരളത്തിലെ കുടുംബ ഘടനയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. മുമ്പ് മൂന്ന് തലമുറകൾ ഒരുമിച്ച് താമസിച്ചിരുന്ന സംയുക്ത കുടുംബങ്ങൾക്ക് പകരം ഇന്ന് പ്രായമായ ദമ്പതികളോ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കുന്ന മുതിർന്നവരോ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നു. സാമ്പത്തികമായി സുരക്ഷിതരായിരുന്നാലും മാനസികവും സാമൂഹികവുമായ പിന്തുണയുടെ അഭാവം അവരുടെ ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാക്കുന്നു.

ഇതാണ് വിദഗ്ധർ “പരിചരണത്തിന്റെ ദാരിദ്ര്യം” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പുതിയ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യം. പരമ്പരാഗത ദാരിദ്ര്യം വരുമാനത്തിന്റെ കുറവിനെയാണ് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ കേരളത്തിലെ നിരവധി മുതിർന്ന പൗരന്മാർ സാമ്പത്തികമായി സുരക്ഷിതരായിരിക്കുമ്പോഴും അവരെ പരിചരിക്കാനും ഒപ്പം നിൽക്കാനും കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ നേരിടുകയാണ്. മക്കൾ വിദേശരാജ്യങ്ങളിലോ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലോ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനാൽ വലിയ വീടുകളിൽ പ്രായമായ മാതാപിതാക്കൾ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്ന കാഴ്ച ഇന്ന് കേരളത്തിൽ അപൂർവമല്ല.

നഗരവൽക്കരണവും ആഗോളവൽക്കരണവും ഈ മാറ്റത്തിന് കൂടുതൽ വേഗം കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഒരുകാലത്ത് കുടുംബാംഗങ്ങൾ നിർവഹിച്ചിരുന്ന നിരവധി ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഇപ്പോൾ സമൂഹത്തിന്റെയും സർക്കാരിന്റെയും സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും ചുമതലയായി മാറുകയാണ്. ആശുപത്രി സന്ദർശനങ്ങൾ, മരുന്നുകളുടെ നിയന്ത്രണം, ദൈനംദിന പരിചരണം, മാനസിക പിന്തുണ, അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിലെ സഹായം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ സംഘടിതമായ സാമൂഹിക പിന്തുണാ സംവിധാനങ്ങളുടെ ആവശ്യകത ദിനംപ്രതി വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ കേരളത്തിന്റെ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് നിർണായകമായ പങ്ക് വഹിക്കാൻ കഴിയും. ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളും നഗരസഭകളും പ്രാദേശിക സമൂഹവുമായി ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളാണ്. മുതിർന്ന പൗരന്മാരുടെ ആരോഗ്യനില നിരീക്ഷിക്കൽ, വീടുകളിലെ സന്ദർശന പരിപാടികൾ, സാമൂഹിക ഇടപെടൽ കൂട്ടായ്മകൾ, കമ്മ്യൂണിറ്റി കെയർ പദ്ധതികൾ, അടിയന്തര സഹായ സംവിധാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ ഈ വെല്ലുവിളികളെ ഫലപ്രദമായി നേരിടാൻ സാധിക്കും.

ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങളും കേരളത്തിന് മുന്നറിയിപ്പും മാർഗനിർദേശവും നൽകുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ജപ്പാന്റെ അനുഭവം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വാർദ്ധക്യ ജനസംഖ്യയുള്ള രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ ജപ്പാനിൽ 2025 ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം 65 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞവരുടെ എണ്ണം 36 ദശലക്ഷം കവിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. രാജ്യത്തിന്റെ മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ ഏകദേശം മൂന്നിലൊന്നും മുതിർന്ന പൗരന്മാരാണ്. 2040 ആകുമ്പോഴേക്കും ഈ അനുപാതം 34.8 ശതമാനത്തിലെത്തുമെന്നാണ് അവിടുത്തെ ഔദ്യോഗിക പ്രവചനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ജപ്പാൻ ഈ വെല്ലുവിളിയെ നേരിട്ടത് മുതിർന്ന പൗരന്മാരെ സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ സജീവമായി നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടാണ്. 65 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഇന്നും വിവിധ മേഖലകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ചില്ലറ വ്യാപാരം, ആരോഗ്യപരിപാലനം, സേവന മേഖലകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മുതിർന്ന തൊഴിലാളികളുടെ സാന്നിധ്യം ഗണ്യമാണ്. ഇതിലൂടെ അവർക്ക് സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യവും സാമൂഹിക ഇടപെടലും നിലനിർത്താൻ കഴിയുന്നു.

കേരളത്തിനും ഇതിൽ നിന്ന് പഠിക്കാനുള്ളതുണ്ട്. വാർദ്ധക്യം എന്നത് ആശ്രിതാവസ്ഥയുടെ പര്യായമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് സമൂഹത്തിന് ആവശ്യമായത്. അനുഭവസമ്പത്തും അറിവും കഴിവുകളും ഉള്ള മുതിർന്ന പൗരന്മാരെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഭാഗമാക്കുന്ന നയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തേണ്ട സമയമാണിത്. അതോടൊപ്പം തന്നെ ഒറ്റപ്പെടലും മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളും നേരിടുന്നവർക്ക് ശക്തമായ സാമൂഹിക സുരക്ഷാ വലയും ഒരുക്കേണ്ടതുണ്ട്.

കേരളത്തിന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വാർദ്ധക്യ ജനസംഖ്യ ഒരു പ്രതിസന്ധിയുടെ സൂചന മാത്രമല്ല, അത് വികസനത്തിന്റെ വിജയത്തിന്റെ പ്രതിഫലനവുമാണ്. എന്നാൽ ഈ വിജയം നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ ആരോഗ്യം, സാമൂഹിക സുരക്ഷ, പരിചരണ സംവിധാനങ്ങൾ, സജീവ വാർദ്ധക്യം എന്നിവയെ കേന്ദ്രീകരിച്ച പുതിയ നയങ്ങളും സമീപനങ്ങളും അനിവാര്യമാണ്. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഭാവിയിൽ നേരിടാൻ പോകുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ് കേരളം ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കേരളത്തിന്റെ അനുഭവം ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യയുടെ ജനസംഖ്യാപരമായ ഭാവിയുടെ ഒരു മുൻകാഴ്ച കൂടിയാണ്.