മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ ‘ഭയം’ എന്ന വികാരം ഒരിക്കൽ വേരുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, പിന്നെ ചുറ്റും നടക്കുന്ന ഓരോ അസംഭാവ്യമായ കാര്യങ്ങളും അവനെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ആ ഭയം ബുദ്ധിയെയും ധൈര്യത്തെയും ഒരുപോലെ തളർത്തിക്കളയും. ഇന്ന് ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സൈനിക ശക്തിയെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അമേരിക്കൻ സൈനികരും ഈയൊരു മാനസികാവസ്ഥയിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്.
ഇറാന്റെ ഡ്രോണുകളെയും മിസൈലുകളെയും നേരിടാനുള്ള ധൈര്യമില്ലാതെ, ആകാശത്ത് ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം കേട്ടാൽ പോലും വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് അവർ. ലോകത്തിന്റെ യജമാനന്മാരെന്ന് സ്വയം കരുതിയിരുന്നവർ ഇന്ന് സുരക്ഷിതത്വം തേടി ഭൂഗർഭ അറകൾക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ആ ഭയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വേണം നാം ഈ മാറ്റത്തെ നോക്കിക്കാണാൻ. ഒരുകാലത്ത് ആകാശവും ഭൂമിയും തങ്ങളുടെ കാൽക്കീഴിലാണെന്ന് അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന ഒരു സാമ്രാജ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലും മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ മരണം വിതയ്ക്കാൻ ശേഷിയുള്ള അമേരിക്കൻ സൈന്യം. എന്നാൽ ഇന്ന് കാലം മാറി. ആകാശത്ത് ഗർജിക്കുന്ന എഫ്-35 വിമാനങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ഒരു കൊതുകിന്റെ വേഗതയിൽ പറന്നെത്തുന്ന, വെറും 500 ഡോളർ വിലയുള്ള കുഞ്ഞൻ ഡ്രോണുകളാണ് ഇന്ന് യുദ്ധഭൂമിയിലെ വിധി നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. 2026 മെയ് മാസത്തിൽ പുറത്തുവരുന്ന ഈ റിപ്പോർട്ടുകൾ ലോകത്തെ ഒരു കാര്യം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു: അമേരിക്കൻ സൈനികാധിപത്യത്തിന്റെ അന്ത്യം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
ടെക്സാസിലെ ഫോർട്ട് ഹുഡ് സൈനിക താവളം. അവിടെ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നത് ‘ഓപ്പറേഷൻ സിൽവർ ലൈറ്റ്നിംഗ്’ എന്ന വിചിത്രമായ ഒരു പരീക്ഷണമാണ്. അത്യാധുനിക ആശുപത്രികൾക്ക് പകരം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആണവ തുരങ്കങ്ങളെ അമേരിക്കൻ സൈന്യം ആശ്രയിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം, ഡ്രോണുകളുടെ ഇലക്ട്രോണിക് കണ്ണുകൾക്ക് ഭൂമിക്കടിയിലെ ഈ ഇരുട്ടറകളിലേക്ക് നോക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇലക്ട്രോണിക് സിഗ്നലുകൾ ട്രാക്ക് ചെയ്യപ്പെടുമെന്ന ഭയത്താൽ സ്മാർട്ട്ഫോണുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് പഴയകാല ഫീൽഡ് ടെലിഫോണുകളിലേക്കും, ഇന്ധനവും ശബ്ദവും പുറത്തുവിടുന്ന വാഹനങ്ങൾക്ക് പകരം സൈക്കിളുകളിലേക്കും അമേരിക്കൻ സൈന്യം മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആധുനികതയുടെ ഉച്ചിയിൽ നിന്നുള്ള ഈ മടക്കം ഒരു വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭയമാണ് വിളിച്ചോതുന്നത്.
ആധുനിക യുദ്ധഭൂമിയിൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി അവർ തന്നെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളാണ്. മുറിവേറ്റ സൈനികരെ ചികിത്സിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന എക്സ്-റേ, സിടി സ്കാൻ മെഷീനുകൾ പുറത്തുവിടുന്ന ശക്തമായ ഇലക്ട്രോമാഗ്നറ്റിക് സിഗ്നലുകൾ ശത്രുക്കളുടെ ഇലക്ട്രോണിക് കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു വഴികാട്ടിയായി മാറുന്നു. യുദ്ധഭൂമിയിലെ ഓരോ സ്കാനിംഗ് മെഷീനും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം വിളിച്ചോതുന്ന ഒരു സിഗ്നൽ ടവർ പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നത് അമേരിക്കൻ മെഡിക്കൽ യൂണിറ്റുകളെ കനത്ത പ്രതിസന്ധിയിലാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ശത്രുക്കളുടെ ഡ്രോണുകൾക്കും മിസൈലുകൾക്കും ഈ സിഗ്നലുകൾ ട്രാക്ക് ചെയ്ത് കൃത്യമായ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് എത്താൻ സാധിക്കും.
സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ അത്യുന്നതിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു രാജ്യം തങ്ങളുടെ സൈനികരെ രക്ഷിക്കാൻ പഴയകാലത്തെ വിദ്യകൾ തേടുന്നത് ആധുനികതയുടെ വലിയൊരു പരാജയമായി മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയൂ. വിവരസാങ്കേതിക വിദ്യയിലെ ഈ ‘തിരിച്ചടി’, ആധുനിക ആയുധങ്ങളേക്കാൾ പ്രായോഗികമായ അതിജീവന തന്ത്രങ്ങൾക്കാണ് വരുംകാല യുദ്ധങ്ങളിൽ മുൻഗണനയെന്ന് ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇന്ന് അമേരിക്കൻ സൈനിക ക്യാമ്പുകളിൽ കേൾക്കുന്ന നിലവിളികൾ കൃത്രിമമായ ശബ്ദങ്ങളല്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന ദുരന്തത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാണ്. മുറിവേറ്റ സൈനികർക്ക് ‘ഗോൾഡൻ അവർ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിർണ്ണായക സമയത്തിനുള്ളിൽ ചികിത്സ നൽകുക എന്നത് അസാധ്യമായിരിക്കുന്നു. മുൻപ് അമേരിക്കൻ ഹെലികോപ്റ്ററുകൾ ആകാശത്ത് സുരക്ഷിതമായി പറന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ആകാശത്ത് ശത്രുവിന്റെ ഡ്രോണുകൾ കാവൽ നിൽക്കുന്നു. പരിക്കേറ്റവരെ മാറ്റാൻ ഹെലികോപ്റ്ററുകൾ വരുന്നത് മരണവാറന്റ് പോലെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അവർ ഇരുട്ടറകളിൽ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ ശസ്ത്രക്രിയ നടത്താൻ പഠിക്കുന്നത്. 555-ാം ഫോർവേഡ് റെസസിറ്റേറ്റീവ് സർജിക്കൽ ടീമിന്റെ മുദ്രാവാക്യം ‘മരണത്തെ പറ്റിക്കുക’ എന്നാണെങ്കിലും, ഈ അത്യാധുനിക യുദ്ധമുഖത്ത് മരണം ഒരു സ്വിച്ച് അകലെ ഡ്രോണുകളുടെ രൂപത്തിൽ കാത്തിരിക്കുന്നു.
വർഷങ്ങളായി അമേരിക്കൻ പ്രതിരോധ ബജറ്റ് കുതിച്ചുയരുകയായിരുന്നു. ബില്യൺ കണക്കിന് ഡോളറുകൾ വിമാനങ്ങൾക്കും ടാങ്കുകൾക്കും വേണ്ടി അവർ ഒഴുക്കി. എന്നാൽ ഒരു പരിക്കേറ്റ സൈനികനെ സുരക്ഷിതമായി മാറ്റാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാൻ ഈ ‘മഹാശക്തി’ മറന്നുപോയി. സൈനിക മെഡിക്കൽ ബജറ്റ് വെറും ഒരു ഫ്ലാറ്റ് ലൈനായി തുടരുമ്പോൾ, വമ്പൻ ആയുധ ലോബികൾ ലാഭം കൊയ്തു. ഇന്ന് യുദ്ധഭൂമിയിൽ പരിക്കേൽക്കുന്ന സൈനികൻ നേരിടുന്നത് ആധുനിക ചികിത്സയല്ല, മറിച്ച് തുരങ്കങ്ങളിലെ പരിമിതമായ സൗകര്യങ്ങളാണ്. അമേരിക്കയുടെ ആയുധ പ്രതാപം വെറും കടലാസ് പുലിയാണെന്ന് ഈ റിപ്പോർട്ടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. യുദ്ധം എന്നത് വെറും കമ്പ്യൂട്ടർ ഗെയിമല്ലെന്ന് അമേരിക്കൻ സൈനികർ തിരിച്ചറിയുകയാണ്. ശത്രുവിന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതിരിക്കാൻ നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് പോലും കാണാൻ കഴിയാത്ത അദൃശ്യമായ സിഗ്നലുകളെ ഭയന്ന് ജീവിക്കേണ്ട അവസ്ഥ. ഇറാഖിലും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലും കണ്ട വിനാശകരമായ യുദ്ധങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അമേരിക്കയുടെ സ്വന്തം വാതിലുകളിൽ മുട്ടുകയാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ മണ്ണിൽ യുദ്ധം വിതച്ചവർ ഇന്ന് സ്വന്തം മണ്ണിലെ തുരങ്കങ്ങളിൽ സുരക്ഷ തേടുന്നത് ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു കാവ്യനീതിയാണ്.
അമേരിക്കൻ സൈന്യം ഇന്ന് നേരിടുന്നത് വെറുമൊരു സാങ്കേതിക വെല്ലുവിളിയല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണ പരാജയമാണ്. ഡ്രോണുകൾ എന്ന ഈ ചെറിയ യന്ത്രങ്ങൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സൈന്യത്തെ മാളങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങാൻ നിർബന്ധിതമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പരിക്കേറ്റ സൈനികന്റെ നിലവിളികളും തുരങ്കങ്ങളിലെ ശ്വാസംമുട്ടുന്ന നിശബ്ദതയും ലോകത്തിന് നൽകുന്ന ഒരു സന്ദേശമുണ്ട്: യുദ്ധം തുടങ്ങാൻ എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ അതിന്റെ കനലുകൾ അണയ്ക്കാൻ സാങ്കേതിക വിദ്യ കൊണ്ട് മാത്രം സാധിക്കില്ല. അമേരിക്കൻ പ്രതാപത്തിന്റെ റൺവേകൾ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇനി അവർക്ക് മുന്നിലുള്ളത് ഇരുളടഞ്ഞ തുരങ്കങ്ങൾ മാത്രമാണ്.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
വീഡിയോ കാണാം….
