ചരിത്രത്തിന്റെ ചക്രങ്ങൾ ഏത് നിമിഷവും തിരിയാം എന്ന പ്രതീക്ഷ ലോകം കാത്തുനിൽക്കുമ്പോഴാണ്, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി കോടിക്കണക്കിന് മൈലുകൾക്കപ്പുറം കിടക്കുന്ന രണ്ട് ഇടങ്ങൾ ഒരു നയതന്ത്ര പോരാട്ടത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു ആകുന്നത്. ഫ്ലോറിഡയിലെ സണ്ണി കടലോര നഗരമായ മിയാമി, അവിടെ വരാനിരിക്കുന്ന ജി20 ഉച്ചകോടി ആഗോള സാമ്പത്തിക ഭൂപടത്തിലെ വലിയ ചർച്ചാ വേദിയാകാൻ ഒരുങ്ങുന്നു. ആ ഉച്ചകോടിയിൽ ലോകത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ പതിയുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക കൂടിക്കാഴ്ചയിലാണ്, റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് വ്‌ളാഡിമിർ പുടിനും യുക്രെയ്ൻ പ്രസിഡന്റ് വോളോഡിമർ സെലെൻസ്‌കിയും മുഖാമുഖം വരുന്നുവെന്ന അഭ്യൂഹം. എന്നാൽ, ആ ആവേശത്തിന്റെ ചിറകരിയുന്ന പ്രഖ്യാപനമാണ് സെപ്റ്റംബർ 12ന് ക്രെംലിനിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത്. മിയാമിയിൽ വെച്ചുള്ള പുടിൻ-സെലെൻസ്‌കി കൂടിക്കാഴ്ച തികച്ചും അസാധ്യമാണെന്ന് റഷ്യൻ വക്താവ് ദിമിത്രി പെസ്കോവ് തുറന്നടിച്ചു. സെലെൻസ്‌കിയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങളെയും പടിഞ്ഞാറൻ നയതന്ത്രജ്ഞരുടെ പ്രത്യാശകളെയും ഒരൊറ്റ വാക്ക് കൊണ്ട് റഷ്യ തള്ളിക്കളയുന്നു, ചർച്ചവേണമെങ്കിൽ റഷ്യയിൽ വരണം.
ഡൽഹിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് എഎഫ്‌പിയോട് സംസാരിക്കവേ പെസ്കോവ് വ്യക്തമാക്കിയത് റഷ്യയുടെ ഉരുക്ക് പോലെ ഉറച്ച നിലപാടാണ്. റഷ്യയുടെ പരമാധികാരത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ മോസ്കോയല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭൂമിയിലും ഈ കൂടിക്കാഴ്ച നടക്കില്ല. ബദൽ വേദികളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പെസ്കോവ് വെച്ചുനീട്ടിയത് ഒരേയൊരു ഫോർമുലയാണ്, “റഷ്യയിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ ഒരുക്കമുണ്ട്.” ഇത് കേവലമൊരു സ്ഥലപരിധിയുടെ പ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് ആഗോള ശക്തിപ്രകടനത്തിന്റെ തന്ത്രപരമായ നീക്കമാണ്. ക്രെംലിന്റെ ചുവന്ന കൊത്തളങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പുടിൻ നൽകുന്ന സന്ദേശം ലളിതമാണ്, ഞങ്ങളുടെ കളിത്തട്ടിൽ ഞങ്ങളുടെ നിയമങ്ങൾ. യുക്രെയ്ൻ്റെ മേൽക്കൂരകളിൽ മിസൈലുകൾ പതിക്കുന്നതിനിടയിൽ, യുക്രെനിയൻ നേതാവ് റഷ്യയുടെ മണ്ണിലേക്ക് വന്ന് സംസാരിക്കണമെന്ന ആവശ്യം നയതന്ത്രപരമായി അപമാനകരമാണെന്ന് അറിയാമായിട്ടും ക്രെംലിൻ അത് ആവർത്തിക്കുന്നത് ഒരു മനഃശാസ്ത്ര യുദ്ധത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
യുക്രെയ്നും റഷ്യയും തമ്മിലുള്ള ഈ സ്ഥലപരമായ തർക്കം യുക്രെയ്ൻ സംഘർഷത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള സ്തംഭനാവസ്ഥയാണ് തുറന്നുകാട്ടുന്നത്. യുദ്ധം ആ വർഷങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ, പടിഞ്ഞാറൻ ചേരിയുടെ പിന്തുണയോടെ സെലെൻസ്‌കി മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന സമാധാന ഫോർമുലകളും റഷ്യയുടെ യാഥാർത്ഥ്യബോധമില്ലാത്ത ഉപാധികളും തമ്മിൽ എവിടെയും തൊടുന്നില്ല. മിയാമിയിലെ ജി20 ഉച്ചകോടിയിൽ ഇരു നേതാക്കളെയും ഒരു മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും ഇരുത്താമെന്ന അമേരിക്കൻ-യൂറോപ്യൻ മോഹങ്ങളാണ് ഇതിലൂടെ തകർന്നു വീഴുന്നത്. ജി20 വേദിയെ ഗ്ലോബൽ സൗത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സംവാദങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറ്റി റഷ്യ-യുക്രെയ്ൻ സമാധാനത്തിന്റെ അരങ്ങേറ്റമാക്കി മാറ്റാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ റഷ്യയുടെ ഈ ഒറ്റ വരി പ്രസ്താവനയിൽ വിഫലമാകുന്നു. പുടിൻ യാതൊരു കാരണവശാലും പാശ്ചാത്യരുടെ സ്വാധീന മേഖലകളിൽ വെച്ചുള്ള ഉന്നതതല കൂടിക്കാഴ്ചകൾക്ക് തയ്യാറല്ലെന്നതിന്റെ തെളിവുകൂടിയാണിത്.
റഷ്യൻ മണ്ണിലേക്ക് സെലെൻസ്‌കിയെ ക്ഷണിക്കുന്നത് ഒരു കെണിയാണെന്ന് യുക്രെയ്നും അവരുടെ പടിഞ്ഞാറൻ സഖ്യകക്ഷികൾക്കും നല്ലപോലെ അറിയാം. സുരക്ഷാ കാരണങ്ങളാലും രാഷ്ട്രീയ ആത്മാഭിമാനത്താലും യുക്രെനിയൻ പ്രസിഡന്റിന് ഒരിക്കലും റഷ്യൻ തലസ്ഥാനത്തേക്ക് ചെന്നിരിക്കാനാകില്ല. അതേസമയം, മോസ്കോയിൽ പോകാതെ മറ്റൊരു നിഷ്പക്ഷ വേദി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ക്രെംലിൻ തയ്യാറല്ല താനും. ഈ വൈരുദ്ധ്യം നയതന്ത്രത്തിന്റെ സകല വാതിലുകളും കൊട്ടിയടച്ചിരിക്കുന്നു. ചർച്ചകൾ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ പാരീസും ബെർലിനും ഡൽഹിയും നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളെല്ലാം ഈ സ്ഥലം സംബന്ധിച്ച തർക്കങ്ങളിൽ വന്ന് തട്ടി തകരുകയാണ്. ഒരു വശത്ത് ഹോർമുസിലെയും ചെങ്കടലിലെയും എണ്ണവില പ്രതിസന്ധികൾ ലോകത്തെ വിറപ്പിക്കുമ്പോൾ, യൂറോപ്പിന്റെ കിഴക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഈ സ്ഥിരമായ രക്തച്ചൊച്ചിൽ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു.
ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, വമ്പൻ സാമ്രാജ്യത്വ യുദ്ധങ്ങൾ അവസാനിച്ചിട്ടുള്ളത് പരസ്പരമുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചകളിലൂടെയാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ ചെറിയൊരു തുരുത്തുപോലും കാണാനില്ല. സെലെൻസ്‌കി മിയാമിയിൽ വെച്ച് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരു ഗ്ലോബൽ മീഡിയ സ്പെക്ടാക്കിൾ കൂടിയാണ്, അമേരിക്കയുടെയും ലോകത്തിന്റെയും മധ്യത്തിൽ നിന്ന് റഷ്യയെ പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിർത്തുകയെന്ന ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ ആ വേദി റഷ്യക്ക് നൽകാൻ പുടിൻ ഒരുക്കമല്ല. പകരം, റഷ്യൻ പ്രൗഢിയുടെ പ്രതീകമായ ക്രെംലിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് യുക്രെനിയൻ നേതാവിനെ വരുത്തി കീഴടങ്ങലിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കാനാണ് മോസ്കോ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഈ രണ്ട് ധ്രുവങ്ങൾക്കിടയിൽ സമാധാനപ്രിയരായ ലോക ജനതയുടെ പ്രതീക്ഷകൾ എരിഞ്ഞുതീരുകയാണ്.
ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെയും പണപ്പെരുപ്പത്തെയും മാറ്റിമറിച്ച ഈ യുദ്ധം നയതന്ത്രപരമായി ഒരു പരിഹാരത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നില്ല എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അടയാളമാണ് ഈ പ്രസ്താവന. മിയാമിയിലെ ഗ്ലാസ് മന്ദിരങ്ങളിലും ഉച്ചകോതിയുടെ ആഡംബരങ്ങളിലും ചർച്ചയാകേണ്ടിയിരുന്ന വിഷയങ്ങൾ റഷ്യയുടെ പഴയ ചുവന്ന ഭിത്തികൾക്കുള്ളിലെ തീരുമാനത്തിന് മുന്നിൽ വഴിമാറുന്നു. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റും യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ നേതാക്കളും നടത്തുന്ന പിൻവാതിൽ ലോബിയിംഗുകളെല്ലാം പുടിന്റെ ഈ ‘റഷ്യ- ഒൺലി’ പോളിസിക്ക് മുന്നിൽ നിസ്സഹായമാവുകയാണ്. യുക്രെയ്ൻ ജനത തങ്ങളുടെ മണ്ണിൽ പൊലിയുന്ന ജീവനുകളെ ഓർത്ത് വേവലാതിപ്പെടുമ്പോൾ, ഭരണാധികാരികളുടെ ഈ അഹങ്കാരത്തിന്റെ വാചാടോപങ്ങൾ പുതിയ ദുരന്തങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു.
ഉച്ചകോതികൾ വരുന്നുപോകുന്നു, പ്രമേയങ്ങൾ പാസാക്കപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ പൗരന്റെ അന്നവും വെള്ളവും യുദ്ധത്തിന്റെ യന്ത്രച്ചക്രങ്ങളിൽ അരയപ്പെടുന്നു. മിയാമിയിലെ ജി20 വേദിയിൽ പുടിൻ ഉണ്ടാകില്ലെന്നതും, സെലെൻസ്‌കിയുമായി അവിടെ വെച്ച് കൂടിക്കാഴ്ചയില്ലെന്നതും കേവലമൊരു സമയക്രമത്തിന്റെ പ്രശ്നമല്ല അതൊരു പുതിയ ശീതയുദ്ധത്തിന്റെ മാനസിക സ്ഥിരതയാണ്. ലോകം ഒരു ബഹുധ്രുവ ലോകത്തിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പഴയകാല സാമ്രാജ്യത്വ മോഹങ്ങളും ആധുനിക നയതന്ത്രവും ഏറ്റുമുട്ടുന്ന കാഴ്ചയാണിത്. ഡിമിത്രി പെസ്കോവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ലോകത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുത്ത ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്, ശക്തിയുള്ളവൻ പറയുന്നിടത്ത് വേണം സമാധാനം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാൻ എന്ന അഹങ്കാരം.
ഈ പ്രതിസന്ധി തുടരുന്നിടത്തോളം കാലം യൂറോപ്പിന്റെ സുരക്ഷാ വാസ്തുവിദ്യ അസ്ഥിരമായി തുടരും. എണ്ണവിലയുടെ ആഘാതവും വിതരണ ശൃംഖലയിലെ തകർച്ചകളും ഗ്ലോബൽ സൗത്തിനെ ബാധിക്കുമ്പോൾ, റഷ്യയും യുക്രെയ്നും തമ്മിലുള്ള അകലം കുറയുന്നില്ല, മറിച്ച് വർദ്ധിക്കുകയാണ്. മിയാമിയിലെ കടൽതീരത്തെ കുളിർക്കാറ്റിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന ഭാവി, മോസ്കോയിലെ മഞ്ഞുവീഴ്ചയുള്ള കൊട്ടാരങ്ങളിലെ ഫയലുകളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ചരിത്രം ഈ നിമിഷങ്ങളെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ, അവസരങ്ങൾ എങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെടുത്താമെന്നതിന്റെ ക്ലാസിക് ഉദാഹരണമായി ഈ നയതന്ത്ര സ്തംഭനം വിലയിരുത്തപ്പെടും. സമാധാനത്തിന്റെ പ്രാവ് പറക്കേണ്ട വേദികളിൽ പീരങ്കിത്തോക്കുകളുടെ നിഴൽ വീഴ്ത്തുന്ന ഈ നിലപാടുകൾ ലോകത്തിന് നൽകുന്ന സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്, യുദ്ധം അവസാനിക്കാൻ ഇനിയും ദൂരമേറെ സഞ്ചരിക്കാനുണ്ട്, കാരണം വാതിലുകൾ തുറക്കപ്പെടേണ്ടിടത്ത് കുറ്റികൾ അടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (AI SOURCES)
