അമേരിക്കയൊക്കെ അടിമ, രാജാവ് റഷ്യ തന്നെ..! അമേരിക്കൻ വിമാനങ്ങളെ വെല്ലാൻ റഷ്യ സ്റ്റീൽ തിരഞ്ഞെടുത്തതിന് പിന്നിലെന്ത്?

സ്റ്റീലിന്റെ ഉപയോഗം വിമാനത്തിന്റെ ഭാരം 20,000 കിലോഗ്രാം വരെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കിയെങ്കിലും, ഈ ഭീമാകാരമായ ഘടനയെ മുന്നോട്ട് നയിക്കാൻ രണ്ട് വലിയ തുമാൻസ്കി ടർബോജെറ്റ് എൻജിനുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്

അമേരിക്കയൊക്കെ അടിമ, രാജാവ് റഷ്യ തന്നെ..! അമേരിക്കൻ വിമാനങ്ങളെ വെല്ലാൻ റഷ്യ സ്റ്റീൽ തിരഞ്ഞെടുത്തതിന് പിന്നിലെന്ത്?
അമേരിക്കയൊക്കെ അടിമ, രാജാവ് റഷ്യ തന്നെ..! അമേരിക്കൻ വിമാനങ്ങളെ വെല്ലാൻ റഷ്യ സ്റ്റീൽ തിരഞ്ഞെടുത്തതിന് പിന്നിലെന്ത്?

ലോകത്തെ വിറപ്പിച്ച യുദ്ധവിമാനങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ അമേരിക്കയും റഷ്യയും എപ്പോഴും വ്യത്യസ്തമായ വഴികളാണ് പിന്തുടർന്നിട്ടുള്ളത്. അമേരിക്കൻ വിമാനങ്ങളിൽ ഭാരം കുറഞ്ഞ ടൈറ്റാനിയം വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തങ്ങളുടെ മിഗ്-25 (MiG-25) പോലെയുള്ള വിമാനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ കനത്ത നിക്കൽ-സ്റ്റീൽ അലോയ് ആണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അവിശ്വസനീയമായ വേഗതയിലും കടുത്ത ചൂടിലും തകരാതെ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ സോവിയറ്റ് എൻജിനീയർമാർ സ്റ്റീൽ ഉപയോഗിച്ചതിന് പിന്നിൽ തികച്ചും അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ചില കാരണങ്ങളുണ്ട്.

മാക് 2.5-ൽ കൂടുതൽ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത ഘർഷണം 300 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് വരെ ഉപരിതല ചൂട് ഉണ്ടാക്കുകയും, ഇത് സാധാരണ അലുമിനിയത്തെ ഉരുക്കിക്കളയാൻ പോന്നതുമാണ്. ഈ അതികഠിനമായ ചൂടിനെ പ്രതിരോധിക്കാനാണ് 80 ശതമാനത്തോളം കനത്ത നിക്കൽ-സ്റ്റീൽ ഉപയോഗിച്ച് സോവിയറ്റ് എൻജിനീയർമാർ മിഗ്-25 നിർമ്മിച്ചത്. അമേരിക്ക എസ്-ആർ 71 ബ്ലാക്ക്‌ബേർഡ് (SR-71 Blackbird) വിമാനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ ടൈറ്റാനിയം പൂർണ്ണമായും ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ, സോവിയറ്റുകൾ വെറും 9 ശതമാനം ടൈറ്റാനിയം മാത്രമാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. ടൈറ്റാനിയത്തിന്റെ അതി ഉയർന്ന വിലയും, സോവിയറ്റ് ഫാക്ടറികളിൽ അതിന്റെ നേർത്ത വെൽഡ് ചെയ്ത ഭിന്നങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പോകാനുള്ള സാധ്യതയുമാണ് സ്റ്റീലിലേക്ക് മാറാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

ALSO READ;ലോക തലവന്മാർക്ക് പോലും ആരാധന..! ഒരിക്കലും നടക്കരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന, എന്നാൽ അമേരിക്കൻ പൈലറ്റുമാർ പേടിയോടെ പരിശീലിക്കുന്ന ആ ദൗത്യം

സ്റ്റീലിന്റെ ഉപയോഗം വിമാനത്തിന്റെ ഭാരം 20,000 കിലോഗ്രാം വരെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കിയെങ്കിലും, ഈ ഭീമാകാരമായ ഘടനയെ മുന്നോട്ട് നയിക്കാൻ രണ്ട് വലിയ തുമാൻസ്കി ടർബോജെറ്റ് എൻജിനുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഫ്യൂസലേജ് തന്നെ ഒരു വലിയ ഫ്യുവൽ ടാങ്ക് പോലെയാണ് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. ഇത്രയധികം ഭാരമുണ്ടായിട്ടും മാക് 2.83 വേഗതയിൽ സുരക്ഷിതമായി പറക്കാൻ ഈ വിമാനങ്ങൾക്ക് സാധിച്ചിരുന്നു. പ്രത്യേക ടൈറ്റാനിയം റിപ്പയർ ഫെസിലിറ്റികളുടെ ആവശ്യമില്ലാതെ തന്നെ സാധാരണ എയർക്ര്യൂവുകൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പരിപാലിക്കാൻ കഴിയുമെന്നതും സ്റ്റീൽ നിർമ്മാണത്തിന്റെ വലിയൊരു നേട്ടമായിരുന്നു.

ആധുനിക വ്യോമനൂതന സാങ്കേതികവിദ്യകളിൽ ഭാരമേറിയ ലോഹങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് പ്രായോഗികമല്ലെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാമെങ്കിലും, കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ വലിയ രീതിയിൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കാനും ദീർഘകാലം കേടുപാടുകൾ കൂടാതെ സൂക്ഷിക്കാനും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ഈ ‘ബ്രൂട്ട്-ഫോഴ്സ്’ എഞ്ചിനീയറിംഗ് രീതി ഏറെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. യുദ്ധചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യ വിമാന നിർമ്മാണ രംഗത്തെ എക്കാലത്തെയും വലിയ അത്ഭുതങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

Share Email
Top