ഏഷ്യൻ ചരിത്രത്തിലെ വിസ്മയകരമായ ഒരു കണ്ടെത്തലിലാണ് ലോകം ഇപ്പോൾ ഉറ്റുനോക്കുന്നത്. തായ്ലൻഡിലെ പെച്ചാബുരി പ്രവിശ്യയിലുള്ള ഡോൺ യായ് തോങ് എന്ന പുരാവസ്തു ഖനന കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് 2,000 വർഷം പഴക്കമുള്ള രണ്ട് സ്വർണ്ണമോതിരങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയത് ചരിത്ര ഗവേഷകരെ ആവേശത്തിലാഴ്ത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഈ കണ്ടെത്തൽ കേവലം ഒരു സ്വർണ്ണാഭരണ ശേഖരം എന്നതിലുപരി, പുരാതന കാലത്ത് ഇന്ത്യയും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന ആഴത്തിലുള്ള സാംസ്കാരിക, വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളുടെ തെളിവായി മാറുകയാണ്.
ഒരു വയലിൽ നിന്ന് ആകസ്മികമായി പുരാതന വെങ്കല ഡ്രമ്മുകൾ കണ്ടെത്തിയതിനെ തുടർന്നാണ് ഈ പ്രദേശം പുരാവസ്തു ഗവേഷകർക്ക് ശ്രദ്ധേയമായത്. ഫെബ്രുവരി മാസം മുതൽ ആരംഭിച്ച ഖനനത്തിൽ ഇതുവരെ എട്ട് മനുഷ്യ അസ്ഥികൂടങ്ങളും സ്വർണ്ണവും വെങ്കലവുമടക്കമുള്ള വിലപിടിപ്പുള്ള ആഭരണങ്ങളും മൺപാത്രങ്ങളും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പ്രദേശത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന ഉന്നത ശ്രേണിയിലുള്ളവരുടെയും സമ്പന്നരുടെയും ഒരു ശ്മശാനഭൂമിയാണിതെന്ന് ഗവേഷകർ കരുതുന്നു.
കണ്ടെത്തിയ രണ്ട് മോതിരങ്ങളിൽ ഒന്ന് യാതൊരുവിധ അടയാളങ്ങളുമില്ലാത്ത സാധാരണ സ്വർണ്ണമോതിരമാണ്. എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ മോതിരം ചരിത്രത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോന്നതാണ്. ഇതിൽ കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന ലിഖിതം പുരാതന ഇന്ത്യൻ ലിപിയായ ‘ബ്രാഹ്മി’യാണെന്ന് വിദഗ്ധർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. രണ്ടായിരം വർഷം മുൻപ് ഇന്ത്യയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഈ ലിപി തായ്ലൻഡിലെ മണ്ണിൽ കണ്ടെത്തിയത് ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് വലിയ അത്ഭുതമാണ് സമ്മാനിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പുരാവസ്തു വിദഗ്ധർ ഈ ലിപി വിശകലനം ചെയ്തപ്പോൾ അതിൽ ‘പുസരാഖിതാസ’ എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ‘പുഷ്യ നക്ഷത്രത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവൻ’ എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. ജ്യോതിഷപരമായി ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൽ വളരെയധികം പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു നക്ഷത്രമാണ് പുഷ്യം. ഇത്രയും ദൂരെയുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വർണ്ണമോതിരത്തിൽ ഇത്തരമൊരു ഇന്ത്യൻ ലിഖിതം കാണപ്പെട്ടത് അന്ന് നിലനിന്നിരുന്ന വാണിജ്യ വ്യാപനത്തിന്റെ തെളിവാണ്.
ഈ മോതിരം ധരിച്ചിരുന്ന വ്യക്തി ആരായിരിക്കാം എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടുകയാണ് ഗവേഷകർ. പ്രാഥമിക പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഇദ്ദേഹം ഒരുപക്ഷേ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വ്യാപാരിയായിരിക്കാം എന്നാണ്. അന്നത്തെ കാലത്ത് ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയിലെ വൈശ്യ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവർ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലേക്ക് വ്യാപാരത്തിനായി ധാരാളമായി സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു. ആ യാത്രകളിൽ ഒന്നിൽ ഇവിടെയെത്തി അന്തരിച്ച ഒരു വ്യാപാരിയുടേതാകാം ഈ അസ്ഥികൂടവും ആഭരണങ്ങളും എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ഇരുമ്പ് യുഗമെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന, അതായത് ഏകദേശം 1,500 മുതൽ 2,500 വർഷം മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളാണ് ഈ ഖനനം വഴി ലഭ്യമാകുന്നത്. ഡോൺ യായ് തോങ് പ്രദേശം അന്ന് സമ്പന്നമായ ഒരു വാണിജ്യ കേന്ദ്രമായിരുന്നു എന്നതിലേക്കാണ് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. മണ്ണിൽ പുതഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഇത്തരം ഓരോ തെളിവുകളും പുരാതന കാലത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും അവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെക്കുറിച്ചും പുതിയ അറിവുകളാണ് പകർന്നുനൽകുന്നത്.
ഈ ഖനനം അടുത്ത ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ പൂർത്തിയാകുമെന്നാണ് തായ്ലൻഡ് സർക്കാരിന്റെ ഫൈൻ ആർട്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് അറിയിക്കുന്നത്. ഖനനത്തിൽ ലഭിച്ച ഈ അപൂർവ്വ നിധികളും മറ്റ് പുരാവസ്തുക്കളും അധികം വൈകാതെ പൊതുജനങ്ങൾക്കായി പ്രദർശിപ്പിക്കാനും അധികൃതർക്ക് പദ്ധതിയുണ്ട്. പുരാതന ചരിത്രത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ തീർച്ചയായും വലിയൊരു വിരുന്നായിരിക്കും.
കാലത്തിന്റെയും അതിർത്തികളുടെയും അതിരുകൾ മായ്ച്ചുകൊണ്ട്, രണ്ടായിരം വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു സ്വർണ്ണമോതിരം ഇന്ത്യയുടെയും തായ്ലൻഡിന്റെയും പഴയ കാലത്തെ സൗഹൃദത്തെ വിളിച്ചോതുന്നു. ചരിത്രം എപ്പോഴും മണ്ണിൽ അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്, അത് ഖനനം ചെയ്തെടുക്കുന്ന ഓരോ തവണയും നാം നമ്മളെത്തന്നെ പുതിയ രീതിയിൽ കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ഭാവിയിൽ ഇനിയും അത്ഭുതങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ് ലോകം.
